مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٥٧ - فصل ششم سعى و بعض احكام آن

گرچه احوط مراعات طهارت از حدث است.

[٨٣٢] م- واجب است سعى را بعد از طواف و نماز آن بجا آورد و اگر عمداً پيش از آنها بجا آورد بايد بعد از طواف و نماز، آن را اعاده كند.

[٨٣٣] م- اگر از روى فراموشى مقدم بدارد سعى را بر طواف‌[١]، اقوى آن است كه آن‌[٢] را اعاده كند و همچنين است اگر از روى ندانستن مسأله مقدم بدارد.

[٨٣٤] م- واجب است رفتن و برگشتن از راه‌[٣] متعارف باشد، پس اگر از راه غير متعارف به صفا برود يا به مروه، سعيش باطل است.

[٨٣٥] م- اگر بين صفا و مروه را دو طبقه يا چند طبقه كنند و تمام طبقات بين دو كوه باشد، از هر طبقه جايز است سعى كند گرچه احوط سعى از همان راهى است كه از اول متعارف بوده.

[١]- و يا طواف را فراموش كند و بعد متذكر شود و انجام دهد.

[٢]- يعنى سعى را ولكن اگر محل تدارك گذشته باشد؛ يعنى در عمره تمتع به عرفات رفته‌باشد و در حج به كشور خود برگشت كرده باشد اعاده سعى لازم نيست وليكن احوط كفاره دادن يك گوسفند است و همچنين اگر سعى را قبل از اتمام طواف سهواً و به خيال اين كه طوافش تمام شده است شروع كرده و يا تمام كند چنانچه چهار دور از طواف را انجام داده باشد اعاده سعى لازم نيست بلكه پس از اتمام طواف و نماز آن اگر سعى را قبلًا تمام كرده تمام است و اگر چيزى از آن باقيمانده آن را كامل مى‌كند.

[٣]- يعنى صدق سعى ميان صفا و مروه عرفاً لازم است نه اينكه به جاى ديگرى برود و ازآنجا به صفا و يا مروه برود.