مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٥ - شرايط وجوب حجة الإسلام

صورتى كه قصد وظيفه فعليه نموده باشد و اشتباهاً آن را بر حج استحبابى تطبيق كرده باشد.

[٣٣] م- اگر شخص، زاد و راحله ندارد ولى به او گفته شد كه حج بجا آورد و نفقه تو و عائله‌ات بر عهده من با اطمينان‌[١] به وفاء و عدم رجوع باذل حج واجب مى‌شود و اين حج را بذلى مى‌گويند و در آن رجوع به كفايت كه از شرايط وجوب است شرط نيست، بلى اگر قبول بذل و رفتن به حج موجب اخلال‌[٢] در امور زندگى او شود واجب نيست.

[٣٤] م- اگر مالى كه براى حج كفايت مى‌كند را به او ببخشند براى اينكه حج بجا آورد بايد قبول كند و حج بجا آورد.

و همچنين اگر واهب بگويد مخيرى بين اينكه حج بجا آورى يانه ولى اگر اسم حج را نياورد و فقط مال را به او ببخشد قبول واجب نيست.

[٣٥] م- باذل مى‌تواند از بذلش برگردد ولى اگر در بين راه باشد[٣] بايد نفقه برگشتن او را بدهد و اگر بعد از احرام رجوع كند بايد نفقه اتمام حج را نيز بپردازد.

[٣٦] م- پول قربانى در حج بذلى بر عهده باذل است ولى كفارات بر عهده‌

[١]- احتمال هم كافى است و فقط اطمينان به رجوع و عدم تأمين نبايد باشد.

[٢]- يعنى از دست دادن كار و شغل بنحوى كه نتواند زندگى خود و عيالش را ادامه دهد يا به حرج بيافتد.

[٣]- و قبول بذل واجب بوده است.