مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٣٨ - فصل سوم محرمات احرام

[٣٩٩] م- اگر در روغن بوى خوش‌[١] نباشد در ماليدن آن كفاره نيست.

[٤٠٠] م- اگر در روغن بوى خوش‌[٢] باشد كفاره آن يك گوسفند است اگر چه از روى اضطرار[٣] باشد.

شانزدهم- ازاله مو است از بدن‌ خود يا غير خود چه مُحرم باشد چه مُحلّ.

[٤٠١] م- در حرمت ازاله مو فرقى نيست ميان كم و زياد بلكه ازاله يك مو نيز حرام است.

[٤٠٢] م- ازاله مو اگر از روى ضرورت باشد عيب ندارد، مثل زيادى شپش و دردسر و موى چشم كه اذيت مى‌كند.

[٤٠٣] م- اگر در وقت غسل يا وضو[٤] مويى بدون قصد كنده شود اشكال ندارد.

[٤٠٤] م- در ازاله مو فرقى نيست بين تراشيدن يا نوره ماليدن يا كندن يا قيچى كردن و غير آن.

[٤٠٥] م- كفاره سر تراشيدن‌[٥] اگر بجهت ضرورت باشد دوازده «مُدّ» طعام است كه بايد به شش مسكين بدهد، يا سه روز، روزه بگيرد يا يك گوسفند قربانى كند. و «مُد» يك چارك (ده سير) است تقريباً.

[١]- عطر.

[٢]- عطر.

[٣]- اگر از روى جهل باشد كفاره‌اش احتياطاً صدقه دادن يك مد طعام است.

[٤]- و يا هر گونه تطهيرى.

[٥]- ولو بعضى از سر و يا اصلاح آن چه خود بتراشد و يا بوسيله ديگرى انجام دهد.