مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٥٣ - سوم - تقصير يا حلق

[١١٢٩] م- اكتفا كردن به تقصير موى زير بغل يا عانه محل اشكال است.

[١١٣٠] م- محل تراشيدن سر و تقصير نمودن منى‌ است و جايز نيست اختياراً در غير آنجا.

[١١٣١] م- احتياط[١] آن است كه در روز عيد باشد، اگر چه بعيد نيست جواز تأخير[٢] تا آخرِ ايام تشريق.

[١١٣٢] م- اگر كسى سر نتراشيد و تقصير نكرد در منى‌ و از آنجا كوچ كرد بايد مراجعت كند[٣] و عمل را انجام دهد و فرقى نيست در اين حكم بين كسى كه عمداً ترك كرده يا نسياناً و سهواً يا بواسطه مسأله ندانستن.

[١١٣٣] م- اگر براى اين شخص ممكن نشود برگشتن به منى‌، هرجا كه هست سر بتراشد يا تقصير كند و موى خود را بفرستد به منى‌، در صورت امكان، و مستحب است كه مو را در منى‌ دفن كند در محل خيمه خود.

[١١٣٤] م- جايز نيست طواف حج بكند قبل از تقصير يا سر تراشى و همچنين سعى را جايز نيست جلو بيندازد.

[١١٣٥] م- اگر قبل از سر تراشى يا تقصير طواف و سعى كند از روى سهو يا جهل به حكم، بايد برگردد و سر بتراشد يا تقصير كند و پس از آن طواف و

[١]- اين احتياط ترك نشود.

[٢]- بلكه تا اخر ذى الحجه.

[٣]- مراجعت واجب نيست اگر چه احوط است و آنچه لازم است فرستادن موى خود به‌منى‌ است.