مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٢٢ - اول - رمى جمره عقبه
ديگرى براى خودش حيازت كرده كافى نيست.
[١٠٠٠] م- وقت انداختن سنگ از طلوع آفتاب روز عيد است تا غروب آن و اگر فراموش كرد، تا روز[١] سيزدهم مىتواند به جا آورد و اگر تا آن وقت متذكر نشد احتياطاً[٢] در سال ديگر خودش يا نايبش بيندازد.
[١٠٠١] م- واجب است در انداختن سنگها چند امر:
اول- نيت، با قصد خالص، بدون ريا و نمايش دادنِ عمل به غير، كه موجب بطلان مىشود.
دوم- آنكه آنها را بيندازد، پس اگر برود نزديك و با دست بگذارد به جمره، كافى نيست.
سوم- آنكه به انداختن، به جمره برسد. پس اگر سنگ را انداخت و سنگ ديگران به آن خورد و بواسطه آن يا كمك آن به جمره رسيد كافى نيست، لكن اگر سنگ به جايى بخورد و كمانه كند و به جمره برسد كافى است ظاهراً.
چهارم- عدد سنگ ريزهها بايد هفت باشد.
پنجم- بايد به تدريج يكى يكى عقب هم بيندازد و در اين صورت، اگر با
[١]- و اگر در روز يازدهم متذكر شد احتياط آن است كه تأخير نيندازد به دو روز بعد.
[٢]- اگر در مكه متذكر شد بايد به منى برود و رمى كند البته احوط آن است كه در روز باشد و اگر بعد از خروج از مكه متذكر شود احتياط مستحب در رجوع و يا استنابه است و جاهل نيز حكم ناسى را دارد.