مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٠٠ - فصل دوم وقوف در عرفات

[٩٦٠] م- تأخير انداختن از اول ظهر اگر كم باشد مثلًا به مقدار نماز ظهر و عصر كه جمع بين آنها كند، معلوم نيست حرام باشد، ولى احتياط آن است كه تأخير نيندازد.

[٩٦١] م- بودن در مجموع بعد از ظهر تا مغرب گرچه واجب است چنانچه گذشت لكن تمام آن ركن نيست كه حج به ترك آن باطل شود، پس اگر مقدار كمى‌[١] توقف كند و برود يا طرف عصر بيايد و توقف كند حج او صحيح است اگر چه توقف نكردن از روى عمد و علم باشد.

[٩٦٢] م- آنچه در وقوف ركن است مسماى وقوف است به اين معنى كه گفته شود قدرى در عرفات بوده، هرچند خيلى كم باشد مثل يك دقيقه يا دو دقيقه‌[٢] پس اگر هيچ به عرفات نرود ركن را ترك كرده.

[٩٦٣] م- اگر از روى عمد و علم، وقوف ركنى را ترك كند يعنى در هيچ جزء از بعدازظهر تا مغرب در عرفات نباشد حجش باطل است، و كفايت نمى‌كند براى او وقوف در شب عيد كه وقوف‌[٣] اضطرارى است.

[٩٦٤] م- اگر كسى عمداً پيش از غروب شرعى از عرفات كوچ كند و از

[١]- و يا وقوف اضطرارى را درك كند يعنى وقوف مقدارى از شب عيد و سپس رفتن به‌مشعر الحرام اگر چه گناه كرده است.

[٢]- بقدرى كه عرفاً بگويند در عرفات توقف كرده است.

[٣]- بلكه كفايت مى‌كند اگر چه گناه كرده است.