مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٧٢ - فصل چهارم طواف واجب و بعضى از احكام آن

[٥٣٦] م- اگر سعى را بجا آورده پيش از آنكه طواف را بجا آورد احتياط واجب‌[١] آن است كه سعى را هم بجا آورد و اگر نماز طواف را بجا آورده بايد آن را هم بعد از طواف اعاده كند.

[٥٣٧] م- اگر شخص محرم بواسطه مرض، خودش قدرت نداشته باشد كه طواف كند و تا وقت تنگ شود قدرت حاصل نكند، اگر ممكن است خود او را به يك نحو ببرند و طواف دهند اگر چه بدوش گرفتن يا بر تخت گذاشتن باشد و اگر ممكن نشود بايد براى او نايب بگيرند.[٢]

[٥٣٨] م- شخص مريض را كه طواف مى‌دهند بايد مراعات شرايط و احكام‌[٣] طواف را به مقدارى كه براى او ممكن است بكند.

[١]- مگر در صورتى كه طواف را فراموش كند تا وقت آن بگذرد مثل اينكه طواف عمره‌را تا وقت وقوف در عرفات يا طواف حج را تا پايان ذى حجة فراموش كند كه اعاده سعى لازم نيست گر چه بهتر است.

[٢]- و اگر بتواند نماز طواف را خودش انجام دهد بايد بعد از طواف نائب انجام دهد و الا نائب انجام مى‌دهد.

[٣]- شرط طهارت وختنه بودن على كل حال لازم است؛ ولذا فاقد الطهورين و همچنين مبطون و كسى كه امكان ختنه كردن وى نيست بايد نايب هم بگيرد بنابر احتياط وجوبى.