مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٢٦ - فصل سوم محرمات احرام

پنجم- استعمال عطريات‌ است از قبيل مشك و زعفران و كافور و عود و عنبر، بلكه مطلق عطر هر قسم كه باشد.

[٣٣٥] م- ماليدن عطر بر بدن و لباس جايزنيست و همينطور پوشيدن لباسى كه بوى عطر مى‌دهد اگر چه قبلًا به آن عطر ماليده شده باشد.

[٣٣٦] م- خوردن چيزى كه در آن چيزى است كه بوى خوش‌[١] مى‌دهد. مثل زعفران جايز نيست.

[٣٣٧] م- اگر به پوشيدن لباس يا خوردن غذايى كه بوى خوش‌[٢] مى‌دهد اضطرار پيدا كند بايد[٣] دماغ خود را بگيرد كه بوى خوش‌[٤] به آن نرسد.

[٣٣٨] م- ا زگلها يا سبزيهايى كه بوى خوش مى‌دهد[٥] بايد اجتناب كند مگر بعضى انواع كه صحرايى است، مثل «بومادران» و «درمنه» و «خزامى» كه مى‌گويند از خوشبوترين گلها است.

[٣٣٩] م- احتياط آن است كه از «دارچينى» و «زنجبيل» و «هل» و امثال آنها اجتناب كند اگر چه اقوى حرام نبودن آنها است.

[١]- عطر.

[٢]- عطر.

[٣]- بنابر احتياط لازم.

[٤]- عطر.

[٥]- و از آنها عطر مى‌گيرند احتياطاً.