مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٢٤ - فصل سوم محرمات احرام

سوم- عقد كردن زن از براى خود يا غير، چه آن غير، احرام بسته باشد يا نبسته باشد و مُحلّ باشد.

[٣٢٥] م- جايز نيست‌[١] شخص محرم شاهد شود از براى عقد گرچه آن عقد براى غير محرم باشد.

[٣٢٦] م- احتياط آن است كه شهادت ندهد بر عقد اگر چه شاهد عقد شده باشد، در حال محرم نبودن‌[٢] اگر چه جايز بودن آن خالى از قوت نيست.

[٣٢٧] م- اقوى آن است كه خواستگارى كردن در حال احرام جايز است و احتياط در ترك است.

[٣٢٨] م- رجوع كردن به زنى كه طلاق رجعى داده است مانع ندارد.

[٣٢٩] م- اگر زنى را در حال احرام براى خود عقد كند با علم به مسأله، آن زن بر او حرام دائمى مى‌شود.

[٣٣٠] م- اگر زنى را با جهل به مسأله براى خود عقد كند عقدى كه كرده است باطل است، لكن حرام دائمى نمى‌شود، ولى احتياط آن است كه آن زن را نگيرد خصوصاً اگر با او نزديكى كرده باشد.

[١]- شاهد شدن بر عقد بنابر قول مشهور بر محرم حرام است، و اين قول موافق احتياطاست وليكن دليلش ظاهر نيست.

[٢]- شهادت دادن به عقد در حال احرام جايز است هر چند احتياط مستحب در ترك آن‌است.