مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١١٢ - استفتائات احرام

ج- اخرس (لال) بايد با انگشت به تلبيه اشاره كند و زبانش را هم حركت دهد، و نايب گرفتن كافى نيست.[١]

[٢٩٥] س- كسى كه درگذشته حج و اجبش را انجام داده و بنا دارد حج مستحبى بجا آورد، ولى از روى نا آگاهى و يا فراموشى در نيت احرام عمره مى‌گويد «احرام عمره تمتع از حج تمتع از حجة الاسلام مى‌بندم قربة الى اللَّه»، آيا آوردن و در نيت داشتن حجة الاسلام در حالى كه حج مستحبى است، اشكال دارد يا خير؟

ج- اشكال دارد،[٢] مگر آنكه اشتباه لفظى باشد و قصدش اين بوده عمره‌اى كه وظيفه او است انجام دهد و اسمش را حجة الاسلام گذاشته باشد.

[٢٩٦] س- اگر كسى بداند در صورت صحيح نگفتن تلبيه، محرم نمى‌شود و تلبيه را غلط بگويد و اعمال حج را انجام دهد، آيا اعمالش صحيح است يا نه؟

ج- چنانچه از روى عمد بوده صحيح نيست، و اگر عمدى نبوده و از روى فراموشى يا ندانستن مسأله بوده در فرض مرقوم بعيد نيست صحت عمل.[٣]

[١]- بهتر است نايب هم بگيرد.

[٢]- مانعى ندارد.

[٣]- اگر به مقدار تمكن، تلبيه را گفته است و غلط بون آن به حدى نبوده است كه صدق تلبيه نكند چيزى بر او نيست در غير اين صورت اگر جاهل به موضوع و يا ساهى و ناسى بوده است چنانچه در احرام عمره باشد و قابل جبران بوده بنابر احتياط واجب عمل باطل است و اعاده عمره لازم است و اگر در احرام حج باشد و يا در عمره بوده وليكن وقت حج ضيق شده و اعاده عمره ممكن نباشد صحيح است.