مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٠٤ - فصل دوم واجبات احرام

لَبّيْكَ، لَبّيْكَ ذَا النّعْماءِ وَ الْفَضْلِ الْحَسَنِ الْجَمَيلِ لَبّيْكَ، لَبّيْكَ كَشّافَ الْكُرَبِ الْعِظامِ لَبّيْكَ، لَبّيْكَ عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدَيْكَ لَبّيْكَ، لَبّيْكَ يا كَرِيمُ لَبّيْكَ).

و اين جملات را نيز بگويد خوب است:

(لَبّيْكَ، أتَقَرّبُ إلَيْكَ بِمُحَمّدٍ وَ آلِ مُحَمّدٍ لَبّيْكَ، لَبّيْكَ بِحَجّةٍ و عُمْرَةٍ لَبّيْكَ، لَبّيْكَ وَ هذِهِ عُمْرَةُ مُتْعَةٍ إلى الْحَجّ لَبّيْكَ، لَبّيْكَ أهْلَ التّلْبِيَةِ لَبّيْكَ، لَبّيْكَ تَلْبِيَةً تَمامُها وَ بَلاغُهاعَلَيْكَ).

[٢٦٠] م- واجب است صحيح گفتن قدر واجب از لبيك را كه گذشت، همانطور كه صحيح گفتن تكبيرة الاحرام در نماز واجب است.

[٢٦١] م- اگر تلبيه را بقدر واجب كه ذكر شد، نداند بايد آن را ياد بگيرد يا كسى او را در وقت گفتن تلقين كند، يعنى كلمه كلمه آن شخص بگويد و شخصى كه مى‌خواهد احرام ببندد دنبال او بطور صحيح بگويد.

[٢٦٢] م- اگر نتواند ياد بگيرد يا وقت ياد گرفتن نباشد و با تلقين هم نتواند بگويد احتياط آن است كه به هر نحو كه مى‌تواند بگويد[١] و ترجمه‌اش را هم بگويد، و بهتر آن است كه علاوه بر آن نايب هم بگيرد.

[٢٦٣] م- اگر لبيك گفتن را فراموش كرد يا بواسطه ندانستن حكم نگفت، واجب است برگردد به ميقات در صورت امكان و احرام ببندد و لبيك بگويد و اگر نتواند برگردد همانجا[٢] بگويد اگر داخل حرم نشده است، و اگر

[١]- و ظاهراً همين مقدار كافى است و احتياط مستحب آن است كه ترجمه را بگويد ونايب نيز بگيرد.

[٢]- بنابر احتياط واجب به مقدارى كه ممكن است به طرف ميقات برگردد و محرم شود.