خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧ - ٣- أهميت شور و مشوره
مردم دارى كار بسى مشكل است، اداره مردم در هر سطحىكه باشد، چه در سطح يك كشور، چه در سطح ولايت، چه در سطح ولسوالىها و قريهها، بسيار زحمت مىخواهد، هركس در محدوده مسئوليت خود، از رياست جمهور تا وزارتخانهها، تا والىها، ولسوالها، ملاها و بزرگان قومى، همه در برابر مردم مسئوليت دارند و كارى بسيار مشكل و طاقت فرسا نيز مىباشد.
تجربه ثابت كرده است كه خيلى از ملاها علم خوب هم داشتهاند، بيان فصيح هم داشتهاند؛ ولى مردم دارى درست بلد نبودند، در كارهاى اجتماعى شكست خورده و مجبور شدند يكعمر در خانه بنيشيند و هيچكارى هم نتوانند. مردم دارى مهارت مىخواهد، حوصلهمندى مىخواهد، مردم دارى به زور نمىشود، انسان مردمدار، بايد بر ارادههاى مردم مسلط شود، ارادههاى مردم را كنترل كند. بعضى اوقات حكومتها به زور از مردم ماليه مىگيرند، مردم راضى باشند يا نباشند، آنان ماليات خود را مىگيرند. اينكار به مردمدارى ربطى ندارد؛ زيرا مردم مجبور هستند به حكومت ماليه بدهند؛ اگر ندهند به زور از آنها مىگيرند؛ اما مردم دارى غير از اين است، يكوقت انسان مىخواهد مردم را با ميل و رغبت خودشان بهكارى وا دارد، اينكارى خيلى مهم است، نفوذ مردمى مىخواهد، مهارت مىخواهد تا در قلوب مردم براى خود جاه باز كند؛ خصوصاً ملاها كه نه چوب دارند و نه چماق! در بعضىكارها،