خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٩ - ٣٢- حفاظت از قرآن
پنجا ويكم آيه اين سوره را شامل مىشود كه قبل از اين آيه، در مكه نازل شده است، سرنوشت بقيه سورههاى كه بعد از آن، نازل شده است چه مىشود؟ من در كتابىكه اكنون مىنويسم،[١] دلائل زيادى براى حفظ كل قرآن نوشتهام، آيه مباركه پنجاويكم مربوط به سورههاى قبل است و بقيه سورههاى قرآن را در بر نمىگيرد. «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ» ما اين آيات قرآن را نازل كرديم» وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ» ما آنها را حفظ مىكنيم. تا اينجا درست؛ ولى سورههاى كه بعد از اين آيه نازل شده چه مىشود؟ قرآن بهصورت تدريجى نازل شده است و اين آيه سورههايى را كه در مدينه نازل شده است در بر نمىگيرد.
اين موضوع بين علماء مشهور است؛ ولى بهنظرمن، غفلت صورت گرفته است، بايد درست فكر شود تا اشكال برطرف گردد. در اين مورد يك جواب وجود دارد كه جمله «وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ» جمله اسميه است و جمله اسميه براى دوام مىآيد، مگر مىشود خداوند جل جلاله از يكصدو چهارده سوره، پنجاودو سوره آن را حفظ كند، بقيه را حفظ نكند؟! چنين چيزى معنى ندارد، منتهى از اينكه جمله اسميه براى دوام است، ممكن است چنين استفاده شود كه مراد
[١] - منظور معظمله، ازاين كتاب، كتاب تفسير« افق الاعلى» است كه در حال تحرير مىباشد.