خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٥ - جلسه نهم

بعضى از مخالفين به استناد از آيه مباركه، «إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ»[١] مى‌گويند: قرآن براى عرب‌ها است؛ زيرا در چند جاى قرآن جمله «قُرْآنًاعَرَبِيّا.» تكرار شده است، اين درحالى است كه آنان از آيات قرآن چيزى را نمى‌فهمند، بدون اين‌كه معانى قرآن را بفهمند، مى‌گويند: قرآن براى عرب‌ها است، نه براى ساير مردم. آنان بدون جهت بر چيزى اصرار مى‌كنند كه معنى آن را نمى‌دانند، قرآن نه تنها مربوط به عرب‌ها نيست، بلكه قرآن كتاب انسانيت است، همه‌ى انسان‌ها را شامل مى‌شود. در بعضى آيات صفت عربى به معناى ظاهر است نه به معناى زبان قومى.

«يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْ‌ءٌ عَظِيمٌ»[٢] آيه مباركه، تنها به عرب‌ها خطاب نمى‌كند، بلكه به تمام انسان‌ها خطاب مى‌كند. «يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ»[٣] از انسانيت صحبت مى‌كند. «نَذِيراً لِلْبَشَرِ»[٤] از بشريت صحبت مى‌كند، پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم بيم دهنده بشريت و قرآن مجيدكلام خدا و قانون اساسى انسانيت است، قرآن هيچ رابطه‌ى خصوصى به عرب‌ها ندارد، معناى لغوى عرب، ظاهر و فصيح است. قرآن از جانب خدا و براى تمام بشريت از

[١] - يوسف/ آيه ٢

[٢] - حج/ آيه ١

[٣] - انفطار/ آيه ٦

[٤] - مدثر/ آيه ٣٦