خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١ - ٣- أهميت شور و مشوره
كارها، مشوره كردن با مردم بود. جز در مورد احكام كه مشوره لازم نيست، در بقيه امور مشوره لازم است. پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم در مورد احكام باكسى مشوره نمىكرد، فقط به دستوار خدا عمل مىكرد؛ زيرا احكام برآنحضرت صلى الله عليه وآله وسلم وحى مىشد. احكام مشوره نمىخواهد، آنانىكه در مورد احكام مشوره مىدهند يا نظر خود را ارائه مىكنند، در واقع ادعاى خدايى دارند و خود را شريك خدا مىدانند.
دراينجا مىخواهم به يك موضوع مهم اشاره كنم كه گفتن آن ضرورى است، ما بايد در ابتداء از خود شروع كنيم و مشكلات خود را بررسى نماييم. اين مشكل همين اكنون در شوراى ملى (ولسى جرگه) و شوراى بزرگان (مجلس سناء) كشور ما وجود دارد، يك وقت در مورد موضوعات سياسى بحث مىكنند كه حكمى شرعى آن معلوم است، به اصطلاح فقهى، در موضوعات خارجى مشوره مىكنند، اين كار خوب است و اشكالى هم ندارد؛ ولى يكوقت راجع به چيزى بحث مىكنند كه از صلاحيت آنان خارج است، مىخواهند بگويند: فلان چيز ممنوع است يا جايز؟ بدون اينكه به شريعت رجوع كنند، رأى و نظر خودشان را ابراز مىدارند، در مورد احكام نظر شخصى خود را بيان مىكنند. چنينكارى براى آنان حرام است، در واقع اينكار نوعى شرك بهخداست، مجلس حق ندارد براى مردم احكام وضع كند. نه رئيس جمهور چنين حقى را دارد، نه صدر اعظم، نه شوراى وزيران، نه مجلس شوراى ملى و نه مجلس