خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩ - ٣- أهميت شور و مشوره
اما بهنظر من، مشوره بر همهى مردم واجب است، فرق نمىكند، رئيس جمهور يك كشور صد ميليونى باشد، يا يك روحانى و امام منطقه! بر همه واجب است تا با زيردستان خود مشوره كنند!. «وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ» اين خطاب براى پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم است، درحالىكه بر پيغمبر وحى مىآمد، با وجود وحى، چرا خداوند متعال جل جلاله به آنحضرت صلى الله عليه وآله وسلم أمر به مشوره مىكند؟ براى اينكه در هرلحظه و در هر مورد، وحى نازل نمىشد، وحى در امور استثنائى نازل مىشد، فكر نكنيد كه وحى مثل اين چراغهاى مدرسه است كه هروقت دل شما مىخواهد، آن را روشن مىكنيد و نوشتههاى كتاب را در روشنى آن مىخوانيد! ممكن است گاهى اتفاق بيفتد كه برق نباشد و شما در فضاى تاريك درس بخوانيد؛ ولى غالب اوقات برق وجود دارد؛ اماّ وحى اينگونه نيست، خيلى اوقات مىشد كه انبياء روزها و ماهها منتظر وحى بودند؛ ولى وحى نازل نمىشد. انبياء مثل ساير انسانها داراى فكر، داراى عقل و داراى اراده بودند، انبياء مثل ديگران مسئوليت داشتند و مسئوليتهاى خودشان را از طريق تدابير، تصاميم و اراده انجام مىدادند، وحى تنها در زمانى نازل مىشد كه خداوند جل جلاله اراده مىكرد. پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم در امورات از راههاى عقلانى استفاده مىكرد، فكر مىكرد، تدبّر مىكرد، با مردم مشوره مىكرد، سرانجام در مورد آن تصميم مىگرفت، پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم از نظرعقلى، بهتر از ساير مردم بود، هوش و درايت آنحضرت صلى الله عليه وآله وسلم از