خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٢ - ٣٣- بيدارى در خواب
سپرى مىكنيم؟ در هر روز حد وسط،" هفت ساعت" را در خواب بسر مىبريم، شايد از هفتاد سال، بيشتر از بيست سال آن را در خواب باشيم، در طول اين مدت، قلب ما از خدا غافل مىشود و از رفتن بهسوى كمال باز مىماند، خواب مثل مردن است، همانگونه كه از مرده تكليف ساقط مىشود، از كسىكه در خواب است نيز تكليف ساقط مىشود، ايمان انسان تقديرى است، فقط وقتىكه انسان بيدار است، به خدا ايمان دارد، وقتىكه خواب است ايمان به خدا براى او مفهوم ندارد. خواب از يكسو، سبب كسب نيرو به بدن مىشود؛ اماّ از سوى ديگر، براى انسان ضرر زياد مىرساند، تكامل انسان را متوقف مىكند، ارتباط تشريعى و روحانى آدمى را با خدا قطع مىكند و روح او را از تكامل باز مىدارد.
عرض كردم، خواب از لازمه زندگى انسان است؛ بايد انسان خواب كند، اگر خواب نكند، به گفته بعضى از اطباء ديوانه مىشود، انسان بهواسطه خواب، تجديد نيرو مىكند، خواب براى انسان آرامش مىآورد، بعضىها گفتهاند: اگر انسان خواب نداشته باشد مىميرد، بدون خواب نمىتواند زندگى كند.
البته استثناءاتى وجود دارد، من در عراق بودم، روزنامهها نوشته بودند كه يك عراقى شش سال خواب نداشته، داكتر او را عمل كرده و به حالت عادى خود برگشته است. بعض استثناءات وجود دارد؛ ولى در مجموع اگر انسان خواب نداشته باشد، از بىخوابى