خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٦ - ٨- خواندن شعر بر پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم
واقعيتها را بيان مىكردند، ولو تلخ باشد، انبياء مىخواستند مردم رشد عقلانى پيدا كنند. زندگى به خيالات پيش نمىرود، زندگى مشكلات زياد دارد، واقعيتهاى زياد دارد، ما بايد در ابعاد مختلف دينى، اخلاقى، اجتماعى، اقتصادى و سياسى با واقعيتها سروكار داشته باشيم، هرچيزىكه انسان را از واقعيتها دور كند و بهسوى تخيلات سوق دهد، براى زندگانى انسان ضرر مىرساند. خداوند متعال جل جلاله براى اينكه ادعاى مشركين را كه مىگفتند، پيغمبر خيالاتى شده است باطل كند، آيه مباركه را نازل فرمود. «وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما يَنْبَغِي لَهُ» بعضىها گفتهاند كه آيه مباركه براى كراهت است و بعضى ديگر گفتهاند كه براى حرمت است. در آيه ديگر مىفرمايد: «وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ»[١] اين آيه مباركه، خبر مىدهد و در مقام تفهيم به كفار قريش مىفرمايد: ما پيغمبرى را براى شما فرستاديم كه نه مىتوانست خط بخواند و نه مىتوانست چيزى بنويسد، او چهل سال در ميان شما زندگى مىكرد، شما او را خوب مىشناسيد كه نه خواندن را ياد داشت و نه نوشتن را، آيا در اينصورت او مىتواند كتابى را از خود درست كند كه تمام مجامع فرهنگى شما را مبهوت سازد؟.
[١] - عنكبوت/ آيه ٤٨