خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٧ - ٨- خواندن شعر بر پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم

قرآن مجيد در قرن بيست و يكم نيز مثل گذشته تفرّد خود را حفظ كرده است. بشر قرن بيست و يكم، از آيات قرآن مسائل كهكشان‌ها را به‌دست مى‌آورد، علوم قرآنى كم كم توسط علوم تجربى به واقعيت مى‌رسد. سعدى در اين مورد شعر خوبى دارد، مى‌گويد:

قرآن را پيغمبر نياورد؛ بلكه براى او وحى مى‌شد، سعدى مى‌گويد: او يتيمى درس نخوانده بود؛ ولى قرآنى را با خود آورد كه تورات، انجيل و ساير كتاب‌هاى اديان را شُست و باطل كرد. اكنون خود مسيحيان مى‌گويند: كتاب انجيل، آن كتاب اصلى نيست؛ بلكه يك مُشتى از خرافات در آن نوشته است، تورات مى‌گويد: زمين ساكن است، درحالى‌كه همه مى‌دانند، دانشمندان براى زمين چندين قسم حركت را بيان كرده‌اند. قرآن مجيد از ابتداى نزول مى‌فرمايد: زمين داراى حركت است، قرآن هم براى نسل‌هاى گذشته بود و هم براى نسل كنونى و هم براى نسل‌هاى آينده است. قرآن مجيد تنها كتابى است كه براى انسان‌ها تا روز قيامت برنامه دارد، قبل از چندين قرن از مطالبى صحبت مى‌كند كه تا كنون به ذهن بشر خطور نكرده است.