خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٦ - ٣- أهميت شور و مشوره

ولايت، يا در سطح يك منطقه كوچك، فرق نمى‌كند. حتى بعضى از علماء كه بر مردم خود نفوذ دارند، هركارى را كه براى اجتماع انجام مى‌دهند، بايد با مردم مشوره كنند. «وَ أَمْرُهُمْ شُورى‌ بَيْنَهُمْ»[١] از آيه مباركه وجوب مشوره برمردم نيز ثابت مى‌شود، مى‌فرمايد: در كارها با هم‌ديگر مشوره كنيد؛ در جاى ديگر مى‌فرمايد: «وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ»[٢] آيه مباركه، در ابتداء به پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم خطاب مى‌كند كه در امورات با مردم مشوره كن! مى‌بينيد كه موضوع خيلى مهم است. خداوند متعال جل جلاله نمى‌گويد: من به تو وحى نازل مى‌كنم، به تو عصمت داده‌ام، تو نياز به مشوره مردم ندارى! مى‌فرمايد: سروكار تو با مردم است، خيلى مواظب باش! در امورات مهم، با مردم مشوره كن و به آراى آنان گوش بده.

در اين‌مورد خوب است كه به اين مطلب قدرى بيشتر اشاره نمايم؛ اين مطلب مهم است و به‌درد تان مى‌خورد، خصوصاً آنانى‌كه مى‌خواهند، بين مردم ملايى كنند، كارهاى اجتماعى انجام دهند، اگر آنان مى‌خواهند در كارهاى خود موفق باشند، بايد بدانند كه اداره مردم، از اداره يك گله‌ى بُز و گوسفندى‌كه چوپان در كوه‌ها و بيابان‌ها آن‌ها را مى‌چراند، به مراتب سخت‌تر و مشكل‌تر است.

[١] - شورى/ آيه ٣٨

[٢] - آل‌عمران/ آيه ١٥٩