ترويج دين و امر به معروف و نهى از منكر و ارشاد جاهلين واجب است. دفع شبهات دشمنان دين به منظور جلوگيرى از گمراهى مسلمانان لازم است، و اصلاح اوضاع نابسامانى سياسى و اقتصادى و اخلاقى مسلمانان، امر مطلوب است دانشمندان فاضل كه توان وظايف فوق را داشته باشند در بين اهل سنت به تنهايى و شيعيان به تنهايى در هر شهر و در هر شهرك چندان زياد نيستند. پس بهتر است به حكم قرآن با هم همكارى كنند. «وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‌ ... وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ ...».

از شما مسلمانان (نه از شما سنيان و يا شيعيان) جماعتى شوند كه به سوى خير دعوت كنند، امر به معروف و نهى از منكر نمايند. تبليغ انفرادى و بدون برنامه‌ريزى و روانشناسى اگر مؤثر هم باشد كم تأثير است. فعاليت‌هاى دسته جمعى و با مشورت مفيدتر و نيكوتر است.

وانگهى اجتماع مردم براى شنيدن صحبت‌هاى دعوت‌گران و آمرين به معروف و ناهين از منكر به مقدار زياد كار ساده‌اى نيست، پس بايد زمان‌هاى مناسب را براى اين كار پيدا كرد تا با جمع بيشترى از مسلمانان صحبت نمود و اين امر براى همه مبلغين تجربه شده است.

١- هفته ميلاد النبى الاكرم (ص).

٢- روز مبعث آن حضرت (ص).