مقالات فلسفی ط-صدرا
(١)
اصالت روح
١٣ ص
(٢)
قرآن و مسأله ای از حیات
٣١ ص
(٣)
توحید و تکامل
٤٥ ص
(٤)
پرسشهای فلسفی ابوریحان از بوعلی
٥٩ ص
(٥)
مقدمه
٥٩ ص
(٦)
مقام فلسفی ابوریحان
٦٤ ص
(٧)
ابوریحان یا بوعلی؟
٦٧ ص
(٨)
پرسشهای فلسفی ابوریحان از بوعلی (1)
٧١ ص
(٩)
چرا فلک بی وزن است؟
٧١ ص
(١٠)
بررسی
٧٥ ص
(١١)
بوعلی و قانون جبر در حرکت
٧٨ ص
(١٢)
به چه دلیل آسمان کون و فساد نمی پذیرد؟
٨٣ ص
(١٣)
بررسی
٨٤ ص
(١٤)
جهات ششگانه
٩٠ ص
(١٥)
بررسی
٩٢ ص
(١٦)
جزء لا یتجزّی
٩٣ ص
(١٧)
بررسی
٩٥ ص
(١٨)
پرسشهای فلسفی ابوریحان از بوعلی (2)
١٠٥ ص
(١٩)
معنی عقل بالقوه چیست؟
١٠٥ ص
(٢٠)
بررسی
١٠٦ ص
(٢١)
بررسی
١١٣ ص
(٢٢)
بررسی
١١٦ ص
(٢٣)
اما نظریه فنای قوه خیال و هر قوه دیگر غیر از قوه عاقله
١١٨ ص
(٢٤)
آیا عقل فعال منفعل هم هست؟
١١٨ ص
(٢٥)
بررسی
١١٩ ص
(٢٦)
آیا قوه عاقله بسیط کامل نیست؟
١٢٠ ص
(٢٧)
بررسی
١٢١ ص
(٢٨)
چگونه عقل صور خیالیه را مطالعه می کند؟
١٢٥ ص
(٢٩)
چه فرقی هست میان عروض معقولات و عروض وجود و وحدت؟
١٢٨ ص
(٣٠)
بررسی
١٢٩ ص
(٣١)
تجرد نفس
١٣٢ ص
(٣٢)
چه برهانی بر تجرد عقول فعّاله هست؟
١٣٥ ص
(٣٣)
بررسی
١٣٦ ص
(٣٤)
اصل تضاد در فلسفه اسلامی
١٣٩ ص
(٣٥)
تضاد و تصادم اساس تکاملها
١٤٠ ص
(٣٦)
نقش تضاد در ترکیب
١٤٠ ص
(٣٧)
تعریف دیالکتیک سازش تناقضها
١٤٣ ص
(٣٨)
نظریه فلاسفه اسلامی در تحلیل مفهوم « شدن »
١٤٤ ص
(٣٩)
الف وحدت هستی و نیستی در « شدن » و « صیرورت »
١٤٥ ص
(٤٠)
عدم به اعتبار اصلی نفس الامریت ندارد
١٥١ ص
(٤١)
اعتبار دوم عدم
١٥١ ص
(٤٢)
ب نقش تضاد در تغییر و حرکت و تکامل
١٥٦ ص
(٤٣)
نظریه اول ناسازگاریها امری عرضی و سطحی است
١٥٩ ص
(٤٤)
نظریه دوم نابجا بودن تضادها و کمال مطلوب نبودن جهان
١٦١ ص
(٤٥)
نظریه سوم اصیل بودن ناسازگاریها و مؤثر بودن آنها در تکامل
١٦٢ ص
(٤٦)
ناسازگاریها منشأ تنوع، تکامل، ترکیب، زیبایی و اعتلا هستند
١٦٢ ص
(٤٧)
توضیح نقش مثبت تضادها
١٦٣ ص
(٤٨)
سازگاری ( میل ترکیبی ) در عین ناسازگاری
١٦٤ ص
(٤٩)
تضاد، زمینه ساز حرکت
١٦٥ ص
(٥٠)
بحث حرکت
١٦٨ ص
(٥١)
تعمیم قوه و فعل در اعراض اشیاء
١٧٠ ص
(٥٢)
حرکت در فلسفه جدید غرب
١٧٣ ص
(٥٣)
جریان اندیشه تضاد و حرکت در شرق و غرب
١٧٥ ص
(٥٤)
علت « رسیدن » نه علت « رساندن »
١٧٦ ص
(٥٥)
توجیه حرکت در مغرب زمین
١٧٧ ص
(٥٦)
توضیح جهان از راه ضرورت منطقی
١٧٨ ص
(٥٧)
دیالکتیک؛ سیر از دلیل به نتیجه در ذهن و عین
١٨٢ ص
(٥٨)
ایرادهای نظریه هگل
١٨٣ ص
(٥٩)
شاگردان هگل
١٨٥ ص
(٦٠)
روابط فلسفه و عرفان
١٩١ ص
(٦١)
خلاصه
١٩٣ ص
(٦٢)
مسأله علیت
١٩٥ ص
(٦٣)
نظریه « خلق جدید » عرفا
١٩٦ ص
(٦٤)
فلسفه اسلامی پیش از ملا صدرا
٢٠٥ ص
(٦٥)
فلسفه اسلامی از میر داماد تا عصر حاضر
٢٢٤ ص
(٦٦)
حکمت صدر المتألّهین
٢٣٠ ص
(٦٧)
اصالت وجود
٢٣٦ ص
(٦٨)
وحدت وجود
٢٣٨ ص
(٦٩)
وجود ذهنی
٢٤٠ ص
(٧٠)
امکان فقری
٢٤٢ ص
(٧١)
مناط احتیاج به علت
٢٤٤ ص
(٧٢)
نحوه ارتباط معلول به علت
٢٤٥ ص
(٧٣)
حرکت جوهری
٢٤٧ ص
(٧٤)
رابطه ثابت با متغیر
٢٥٠ ص
(٧٥)
فلسفه ملا صدرا
٢٥٢ ص
(٧٦)
تکامل بشر در رهایی از شرایط مادی است
٢٥٣ ص
(٧٧)
ارتباط جهان بینی با ایدئولوژی
٢٥٣ ص
(٧٨)
اصالت وجود
٢٥٤ ص
(٧٩)
بحث حرکت
٢٥٥ ص
(٨٠)
اصل « ماده و صورت » و تکامل
٢٥٧ ص
(٨١)
مسأله اتحاد نفس و بدن
٢٥٨ ص
(٨٢)
مسأله کلیات
٢٦٠ ص
(٨٣)
مسأله اتحاد عاقل و معقول
٢٦١ ص
(٨٤)
وجود ذهنی
٢٦٣ ص
(٨٥)
حقیقت علم چیست؟ علم از اقسام وجود است
٢٦٤ ص
(٨٦)
ارزش و اعتبار علم
٢٦٤ ص
(٨٧)
تنها راه به سوی رئالیسم
٢٦٤ ص
(٨٨)
تاریخچه بحث وجود ذهنی
٢٦٥ ص
(٨٩)
سهم عرفا، حکما و متکلمین در مسأله سهم قدما
٢٦٥ ص
(٩٠)
مواضعی که حکمای اسلامی این بحث را مطرح کرده اند
٢٦٦ ص
(٩١)
تردید در مدعای حکما توسط میر سید شریف
٢٦٦ ص
(٩٢)
نظریه لاهیجی
٢٦٧ ص
(٩٣)
نظریه صدرالمتألهین
٢٦٧ ص
(٩٤)
سهم متکلمین ( نقش تخریبی )
٢٦٨ ص
(٩٥)
سهم عرفا
٢٦٨ ص
(٩٦)
نظر شیخ اشراق
٢٦٩ ص
(٩٧)
اقوال وجود ذهنی
٢٧٠ ص
(٩٨)
نظر ماهوی
٢٧٠ ص
(٩٩)
نظریه « اضافه » اشعری
٢٧٠ ص
(١٠٠)
نظر فخر رازی
٢٧١ ص
(١٠١)
اصول اقوال درباره حقیقت علم
٢٧٢ ص
(١٠٢)
ادلّه وجود ذهنی
٢٧٥ ص
(١٠٣)
خدا و جهان دیگر
٢٧٩ ص
(١٠٤)
علاقه مندی بشر به این موضوع
٢٧٩ ص
(١٠٥)
طرح مسئله خدا و جهان دیگر
٢٨٠ ص
(١٠٦)
یک مثال ساده
٢٨١ ص
(١٠٧)
یادداشتهای مقاله توحید
٢٨٥ ص
(١٠٨)
ادلّه توحید
٢٩٣ ص
(١٠٩)
دلیل اولی که حاجی در منظومه ذکر می کند این است که
٢٩٣ ص
(١١٠)
برهان دوم
٣٠١ ص
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص

مقالات فلسفی ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٠ - نظریه اول ناسازگاریها امری عرضی و سطحی است

مقصود از «امر تبعی» این است که گاهی حقیقتی به وجود میآید، این حقیقت لوازم لا ینفکی هم دارد که آن لوازم لاینفک مقصود اصلی نیست ولی قابل انفکاک هم نیست. برای توضیح مطلب، مثالی میآوریم. فرض کنیم کسی بخواهد تحصیل علم کند و دانشمند شود، پیداست در این راه اموری هست که برای او اصالت دارد، از قبیل مطالعه کتاب و تحصیل نزد استاد و مباحثه و ... اما یک سلسله امور دیگر نیز هست که به تبع امور اصلی پیش میآید که از آنها گریزی نیست، مثلًا تحمل رنج غربت و یا چشمپوشی از معاشرتها و دید و بازدیدهای معمولی و بیخوابی و نظایر آن. حال اگر کسی بگوید آیا این امور برای تحصیل علم لازم است؟ جواب این است که عالم شدن اینها را هم دارد، یعنی اینها یک سلسله لوازم تبعی و طفیلی است.

بسیاری از فلاسفه به تضادها و ناسازگاریها به عنوان یک سلسله امور طفیلی ولی غیر قابل انفکاک (لازم لاینفک) قائلند که نمیشود از طبیعت این لوازم را گرفت. مثلًا میگویند در طبیعت وجود آتش ضروری است و رکنی از ارکان ساختمان این عالم است. اگر آتش در عالم نباشد نظام عالم بهم میخورد، ولی وجود آتش با خصلت آتش لوازمی هم برای خودش دارد که آن لوازم نوعی تخریب است یعنی وقتی که آتشی در طبیعت وجود داشته باشد احیاناً آتش سوزی و سوختن کالاها را هم به بار میآورد و اینها دیگر یک سلسله امور طفیلی است و نمیشود نباشد؛ یعنی در طبیعت و نظام طبیعت یا آتش باید وجود داشته باشد با همه نقش مثبتی که در ساختمان عالم دارد و اگر باشد این لوازم را هم با خودش دارد که از تضاد آتش با اشیای دیگر برمیخیزد، و یا نباید وجود داشته باشد. نظام طبیعت مثل صنع بشری نیست که عملی است در داخل نظام جزئی. این نظام صورت کلی و قانونی و تجزیه ناپذیری دارد. امکان ندارد که آتش آتش باشد و در یک سلسله موارد کار خود را انجام دهد اما یک کالای مفید به حال بشر را نسوزاند. این تفکیکپذیر نیست که آتش باشد و این لوازم نباشد و اگر بناست این لوازم نباشد باید خود آتش نباشد. به عبارت دیگر وقتی عدد ٤ هست جفت بودنش هم هست و اگر بناست جفت بودن نباشد باید خود عدد ٤ نباشد.

این یک دید است در مورد این گونه ناسازگاریها که برای آنها صرفاً نقش طفیلیگری قائلاند. بنابراین نظر، شرور و بدیهایی که در جهان وجود دارد از تضادها ناشی میشود و اگر تضاد نباشد بدی معنی ندارد اما از آن طرف اگر تضادها نباشد خود متضادها هم نباید باشند، اگر خود متضادها نباشند باید عالمی نباشد، زیرا چنانکه