مقالات فلسفی ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩١ - روابط فلسفه و عرفان

روابط فلسفه و عرفان

منظور ما از «فلسفه» الهیات است، فلسفه اولی یا الهی که با عرفان تناسب دارد، نه فلسفه به معنی وسیع کلمه.

حکمت الهی به دو فن تقسیم میشود (در اصطلاح متأخرین): امور عامّه یا الهیات بالمعنی الاعم، و الهیات بالمعنی الاخص. این در اصطلاحات شیخ نیامده است.

هدف فلسفه الهی درباره انسان: انسان در نظام فکری، جهان کلّی شود و از نظر اندیشه، جهان عقلی گردد.

هدف عرفان درباره انسان: رسیدن انسان با کل وجودش به حقیقت (خدا)، فناء فی اللّه، وصول ...

راه حکیم با راه عارف دو راه است؛ راه حکیم راه منطق و برهان است و راه عارف راه تزکیه و تصفیه و سیر و سلوک است.

وسیله هم تفاوت دارد: مرکب حکیم عقل است و مرکب عارف دل.

عرفان از کی به صورت یک علم درآمد، علمی که برای آن موضوعی و فایدهای ذکر کردهاند؟

مثلًا عرفان محیی الدین با عرفان شبلی فرق دارد. در عرفان شبلی مردمی