آزادی معنوی ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٦ - عبادت و دعا

٢عبادت و دعا

در جلسه گذشته مقداری راجع به عبودیت، بندگی حق و حق پرستی و آثاری که عبودیت برای بشر دارد صحبت کردم و حدیثی را از امام صادق علیه السلام که در مصباح الشریعه روایت شده است عنوان کردم. حدیث این بود:الْعُبودِیةُ جَوْهَرَةٌ کنْهُهَا الرُّبوبِیةُ و در اطراف این حدیث توضیحاتی دادم ولی توضیحات گذشته احتیاج دارد که بیان بیشتری در اطراف آنها بکنم و ضمناً مطلبی را که وعده دادم که در این جلسه صحبت کنم یعنی مسئله «تقرّب به خداوند» که روح عبادت است، به عرض شما میرسانم. اوّل مسئله تقرّب را برای شما عرض میکنم.

شما همه وقتی که میخواهید عبادتی انجام بدهید، مثلًا نمازی بخوانید، روزهای بگیرید، حجی انجام بدهید و یا زکاتی بدهید، نیت میکنید و در نیت خودتان میگویید: نماز میخوانم قُرْبَةً الَی اللَّهِ، یعنی نماز میخوانم برای اینکه به خدای تبارک و تعالی نزدیک بشوم؛ روزه میگیرم قُرْبَةً الَی اللَّهِ برای اینکه به خدا نزدیک بشوم؛ حج میکنم قُرْبَةً الَی اللَّهِ برای اینکه به خدا نزدیک بشوم؛ احسان میکنم، به انسانهای دیگر خدمت میکنم برای اینکه به خدا نزدیک بشوم.

من میخواهم این معنی نزدیک شدن به خدا را در این جلسه برای شما توضیح