قرآن هرگز تحريف نشده - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٤١

سهو در يكى از دو نسبت يا در هر دو از جانب راويان باشد .

اتفاق ايشان ( يعنى صحابه ) بر مصحف زيد بر فرض صحت ثبوتش انكار بر ابى و ابن عباس است .

١٩ و در صفحه ( ١٢٢ ) نوشته([ : طبرسى مى گويد : و آيه ١١٢ سوره توبه ( ٩ ) التائبون العابدون الحامدون . . . در قرائت ابى( التائبين العابدين) به ياء است تا آخر . . .

حاشيه : هرگز معنائى ندارد .

٢٠ و در صفحه ( ١٢٢ ) نوشته( : مصحف ابن عباس قرائت ابى موسى بسم الله الرحمن الرحيم اللهم انا نستعينك و نستغفرك . . . تا آخر) .

حاشيه : اين جمله در مصحف ابى موسى همانند دعاى ختم قرآن است كه در مصحف ما نوشته مى شود .

٢١ و در صفحه ( ١٢٣ ) نوشته : شيخ ابن ابوالحسن شريف در تفسير خودش گويد : ابوداود از ابى ادريس خولانى روايت كرده كه ابودرداء با چند تن از مردم دمشق بسوى شهر مدينه براه افتادند تا آنان مصحفى را كه به دمشق آورده شده بود به همراه داشتند و با خود مى بردند تا بر ابى بن كعب و زيد , و على عليه السلام و اهل مدينه عرضه بدارند .

ابوالدرداء روزى آن را بر عمر بن الخطاب خواند چون به آيه ٢٦ سوره فتح ( ٤٨ ) : [ اذ جعل الذين كفروا فى قلوبهم الحمية حمية الجاهلية ( و لو حميتم كما حموا لفسد المسجد الحرام] را خواند عمر گفت چه كسى اين را بر شما چنين خوانده . ابوالدرداء پاسخ داد : ابى بن كعب . عمر گفت : به ابى بن كعب بگوئيد نزد من بيايد .