قرآن هرگز تحريف نشده - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٣٨

حاشيه : پوشيده نيست كه مصحفهاى كهن نقطه و تشديد و حركتها را نداشته بلكه فقط شكل حروف در آنها نوشته بود و( عليا) و( علينا) بيكديگر نزديكند و سهل انگارى نويسنده بس بود در جابجا شدن اين دو كلمه بلكه رنگ مداد , و زبرى كاغذ و كهنه شدنش بعد از نوشتن و عوامل ديگر چه بسا موجب آن مى شوند كه خواننده و بيننده به ترديد بيفتد و( علينا) را( عليا) بخواند .

گذشته از اينكه حديث اول و دوم درباره نقل قرائت ابن مسعود با يكديگر مختلفند پس چگونه بر آن اعتماد مى كند , و بر فرض درستى آن نظير اين اختلافات در قرائت از قراء سبعه نيز نقل گرديده .

١٥ - در صفحه ( ١١٦ ١١٧ ) نوشته( : كلينى نقل كرده است از محمد بن يحيى , از احمد بن على بن حكم , از عبدالله بن فرقه و معلى بن خنيس كه گفته ان د ما در محضر امام صادق عليه السلام بوديم و ربيعة الراى نيز با ما بود , پس از قرآن سخن به ميان آورديم .

امام صادق عليه السلام فرمود : اگر قرائت ابن مسعود بر طبق قرائت ما نباشد او گمراه و خطاكار است) .

ربيعه پرسيد : واقعا خطاكار است ! .

فرمود( : آرى گمراه و خطاكار است) .

حاشيه( : ضال) آدم خطاكار و منحرف است در برابر درست كار و هدايت شده به راه , و هر كه غير از معصوم بطور كلى در حكم بدون خطا نيست لكن اين كلمه در ميان غير عرب ها مذمت و دشنام است كه بر شايستگان اطلاق نمى شود و لكن در لغت مانعى از آن نيست بنابراين شخص صالح هم اگر در حكمى اشتباه كند خطاكار است . و