قرآن هرگز تحريف نشده
(١)
پيشگفتارى از مترجم
٥ ص
(٢)
نخستين زمزمه تحريف قرآن از حنجره چه كسى برخاست ؟
١٠ ص
(٣)
پيشگفتار مؤلف
١٣ ص
(٤)
چرا مى گوئيم قرآن تحريف نشده !
١٦ ص
(٥)
ترتيب آيات و سوره ها توقيفى است
١٩ ص
(٦)
يك بحث لغوى
٢٥ ص
(٧)
توقيفى بودن آيات و سوره ها
٢٦ ص
(٨)
چگونگى نظم و ترتيب سوره ها
٢٦ ص
(٩)
قرآن را صحابه جمع نكرده اند
٢٨ ص
(١٠)
پيوند آيات به يكديگر
٢٩ ص
(١١)
ثمره فقهى
٣٢ ص
(١٢)
بسم الله الرحمن الرحيم هر سوره , جزء آن سوره است
٣٤ ص
(١٣)
اجماع
٣٤ ص
(١٤)
تكرار آيات
٣٦ ص
(١٥)
چرا سوره برائت بسم الله ندارد
٣٨ ص
(١٦)
چند ثمره فقهى
٤٤ ص
(١٧)
ترتيب سوره هاى قرآن
٤٥ ص
(١٨)
اشخاصى كه در زمان پيغمبر قرآن را جمع آورى كرده بودند
٤٧ ص
(١٩)
بيان
٤٩ ص
(٢٠)
على عليه السلام نخستين جمع آورى كننده قرآن است
٥٢ ص
(٢١)
تنظيم سوره ها به اجتهاد صحابه نبوده
٥٣ ص
(٢٢)
على عليه السلام قرآن را به ترتيب نزول جمع آورى كرده
٥٦ ص
(٢٣)
هم اكنون قرآن بر طبق قرائت على عليه السلام قرائت مى شود
٥٩ ص
(٢٤)
مزيت قرائت عاصم
٦١ ص
(٢٥)
دليل روشن بر اينكه عثمان از
٦٤ ص
(٢٦)
شيوه نگارش قرآن
٧٠ ص
(٢٧)
نمونه هايى از شيوه نگارش اوليه قرآن
٧١ ص
(٢٨)
چرا رسم الخط حروف قرآن مخالف با قواعد رسم الخط ديگران مى باشد ؟
٧٦ ص
(٢٩)
قرائت قرآن بر طبق هفت قرائت متواتر است
٧٩ ص
(٣٠)
چند نمونه
٨٢ ص
(٣١)
شماره آيات و حروف قرآن
٨٧ ص
(٣٢)
علت اختلاف شماره آيات در قرآنها
٨٩ ص
(٣٣)
طرح ريزى قواعد دستورى علم نحو در قرآن
٩٢ ص
(٣٤)
سنگسار و دور اندازى پندارها و ياوه گوئيها
٩٥ ص
(٣٥)
سرگشتگى وليد بن مغيره در وصف قرآن
١٠٢ ص
(٣٦)
اخبارى كه از تحريف قرآن سخن گفته اند
١٠٦ ص
(٣٧)
گره خوردن سرنوشت محدث نورى و ابن شنبوذ به هم
١٠٩ ص
(٣٨)
خدا نگهدار كتاب خويش است
١١١ ص
(٣٩)
نظر سيد مرتضى
١١٨ ص
(٤٠)
خلاصه بحث
١٢٠ ص
(٤١)
آخرين كاوش
١٢٥ ص
(٤٢)
تعليقات مرحوم شعرانى بر كتاب فصل الخطاب
١٢٧ ص

قرآن هرگز تحريف نشده - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١١٠ - گره خوردن سرنوشت محدث نورى و ابن شنبوذ به هم

دورى مى كرد ولى فاسدش نمى كرد . ( مثلا ) مى خواند :

([ اذا نودى للصلاة من يوم الجمعة ( فامضوا) [١] الى ذكر الله]( .

([ و كان أمامهم ملك ياخذ كل سفينة ( صالحة) [٢] غصبا]( . [٣]

([ اليوم ننجيك ( بندائك) [٤] لتكون لمن خلفك آية ]( . [٥]

([ فلما خر تبينت( الناس ) ان الجن لو كانوا يعلمون الغيب ما لبسو ( حولا ) [٦] فى العذاب المهين ]( .

و پس از آنكه چند آيه ديگر به قرائت او را نقل كرده سخن خود را چنين ادامه داده است و گفته مى شود : كه ابن شنبوذ [٧] به همه آنها


[١]بجاى فاسعوا .

[٢]در قرآن ندارد .

[٣]آيه ٧٩ سوره كهف ( ١٨ )

[٤]در قرآن ( ببدنك) است .

[٥]آيه ٩٢ سوره يونس ( ١٠ ) .

( ٦ الناس) در قرآن نيست و( حولا) هم .

( ٧ شنبوذ) بر وزن( كمبود) فارسى است كه آن را تعريب كرده اند و كنيه ابوالحسن محمد بن احمد . . . بغدادى است و از مشاهير قراء طبقه هشتم است و صاحب كتاب قرائة على , و كتاب ما خالف فيه ابن كثير , و كتاب اختلاف القراء , و كتاب شواذ القرأات , و كتاب انفراداته مى باشد .

مورخين غالبا او را به سلامت نفس و ديانت ستوده اند , ولى به خواندن قرآن به قرائت شواذ نكوهيده اند مانند :

([ تبت يدا أبى لهب و ([ قد ([ [( تب ]( ( ١١١ : ٢٠ ) . و در سوره واقعه[ ( ٨٢ : ٥٦ ) و تجعلون رزقكم انكم تكذبون ] بدل( رزقكم) ( , شكركم) خوانده , و در سوره قارعه([ [( ٥ : ١٠١ )] و تكون الجبال كالعهن المنفوش ]( را خوانده كاالصوف المنفوش و در سوره و الليل[ ( ٩٢ ) ما خلق الذكر و الانثى ] را خوانده للذكر و الانثى , و در سوره فرقان([ ( ٧٧ : ٢٥ ) لولا