قرآن هرگز تحريف نشده
(١)
پيشگفتارى از مترجم
٥ ص
(٢)
نخستين زمزمه تحريف قرآن از حنجره چه كسى برخاست ؟
١٠ ص
(٣)
پيشگفتار مؤلف
١٣ ص
(٤)
چرا مى گوئيم قرآن تحريف نشده !
١٦ ص
(٥)
ترتيب آيات و سوره ها توقيفى است
١٩ ص
(٦)
يك بحث لغوى
٢٥ ص
(٧)
توقيفى بودن آيات و سوره ها
٢٦ ص
(٨)
چگونگى نظم و ترتيب سوره ها
٢٦ ص
(٩)
قرآن را صحابه جمع نكرده اند
٢٨ ص
(١٠)
پيوند آيات به يكديگر
٢٩ ص
(١١)
ثمره فقهى
٣٢ ص
(١٢)
بسم الله الرحمن الرحيم هر سوره , جزء آن سوره است
٣٤ ص
(١٣)
اجماع
٣٤ ص
(١٤)
تكرار آيات
٣٦ ص
(١٥)
چرا سوره برائت بسم الله ندارد
٣٨ ص
(١٦)
چند ثمره فقهى
٤٤ ص
(١٧)
ترتيب سوره هاى قرآن
٤٥ ص
(١٨)
اشخاصى كه در زمان پيغمبر قرآن را جمع آورى كرده بودند
٤٧ ص
(١٩)
بيان
٤٩ ص
(٢٠)
على عليه السلام نخستين جمع آورى كننده قرآن است
٥٢ ص
(٢١)
تنظيم سوره ها به اجتهاد صحابه نبوده
٥٣ ص
(٢٢)
على عليه السلام قرآن را به ترتيب نزول جمع آورى كرده
٥٦ ص
(٢٣)
هم اكنون قرآن بر طبق قرائت على عليه السلام قرائت مى شود
٥٩ ص
(٢٤)
مزيت قرائت عاصم
٦١ ص
(٢٥)
دليل روشن بر اينكه عثمان از
٦٤ ص
(٢٦)
شيوه نگارش قرآن
٧٠ ص
(٢٧)
نمونه هايى از شيوه نگارش اوليه قرآن
٧١ ص
(٢٨)
چرا رسم الخط حروف قرآن مخالف با قواعد رسم الخط ديگران مى باشد ؟
٧٦ ص
(٢٩)
قرائت قرآن بر طبق هفت قرائت متواتر است
٧٩ ص
(٣٠)
چند نمونه
٨٢ ص
(٣١)
شماره آيات و حروف قرآن
٨٧ ص
(٣٢)
علت اختلاف شماره آيات در قرآنها
٨٩ ص
(٣٣)
طرح ريزى قواعد دستورى علم نحو در قرآن
٩٢ ص
(٣٤)
سنگسار و دور اندازى پندارها و ياوه گوئيها
٩٥ ص
(٣٥)
سرگشتگى وليد بن مغيره در وصف قرآن
١٠٢ ص
(٣٦)
اخبارى كه از تحريف قرآن سخن گفته اند
١٠٦ ص
(٣٧)
گره خوردن سرنوشت محدث نورى و ابن شنبوذ به هم
١٠٩ ص
(٣٨)
خدا نگهدار كتاب خويش است
١١١ ص
(٣٩)
نظر سيد مرتضى
١١٨ ص
(٤٠)
خلاصه بحث
١٢٠ ص
(٤١)
آخرين كاوش
١٢٥ ص
(٤٢)
تعليقات مرحوم شعرانى بر كتاب فصل الخطاب
١٢٧ ص

قرآن هرگز تحريف نشده - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٣١ - پيوند آيات به يكديگر

و مثل( خاص) براى( عام) [١] .

اميرالمؤمنين على عليه السلام فرموده است[ : كتاب خدا ( قرآن ) است كه شما را به حق بينا و گويا و شنوا مى كند , و بعضى از آيات آن بوسيله بعض ديگر گويا , و برخى هم بر برخى ديگر گواه ( براى تفسير بعضى از آيات قرآن بايد از معانى و مضامين ديگر استفاده كرد و شاهد آورد ) و با احكام الهى اختلاف نداشته و پيرو خود را نيز از راه خدا جدا نگرداند و او را به گمراهى نكشاند] [٢] .

مقصود از فرموده آن حضرت([ بعضى از آيات آن شاهد بعضى


( بقره ٢٨٢ ) ( فاذا دفعتم اليهم اموالهم فاشهدوا عليهم) ( نساء ٤ : ٦ ) .

در صورتى كه عدالت در همه امور شرط است .

و الفاظ مطلق عبارتند از :

[١]اسم جنس مثل انسان , رجل , فرس .

[٢]علم جنس .

[٣]مفردى كه معرف به الف و لام استغراق يا عهد باشد .

[٤]نكره .

( ١ خاص) به معنى ويژه , ضد( عام) لفظى است كه بدون حصر , تمام افرادى را كه صلاحيت آن را دارند فرا مى گيرد و صيغه آن كل است كه در اول جمله مى آيد مانند : ( كل من عليها فان) رحمن : ٢٦ .

يا در پى آن مى آيد : ( فسجد الملائكة كلهم اجمعون) حجر : ٣٠ .

و از صيغه هاى ديگر آن الذى و التى و تثنيه و جمع آنها مانند : ( الذى قال لوالديه أف انى لكما ) ( احقاف ٤٦ : ١٦ ) كه منظور هر فردى است كه اين سخن از او صادر مى شود به دليل اينكه پس از آن فرموده : ( أولئك الذين حق عليهم القول ) ( احقاف ٤٦ : ١٧ ) مترجم .

[٢]نهج البلاغه , خطبه ١٣٣ .