قرآن هرگز تحريف نشده
(١)
پيشگفتارى از مترجم
٥ ص
(٢)
نخستين زمزمه تحريف قرآن از حنجره چه كسى برخاست ؟
١٠ ص
(٣)
پيشگفتار مؤلف
١٣ ص
(٤)
چرا مى گوئيم قرآن تحريف نشده !
١٦ ص
(٥)
ترتيب آيات و سوره ها توقيفى است
١٩ ص
(٦)
يك بحث لغوى
٢٥ ص
(٧)
توقيفى بودن آيات و سوره ها
٢٦ ص
(٨)
چگونگى نظم و ترتيب سوره ها
٢٦ ص
(٩)
قرآن را صحابه جمع نكرده اند
٢٨ ص
(١٠)
پيوند آيات به يكديگر
٢٩ ص
(١١)
ثمره فقهى
٣٢ ص
(١٢)
بسم الله الرحمن الرحيم هر سوره , جزء آن سوره است
٣٤ ص
(١٣)
اجماع
٣٤ ص
(١٤)
تكرار آيات
٣٦ ص
(١٥)
چرا سوره برائت بسم الله ندارد
٣٨ ص
(١٦)
چند ثمره فقهى
٤٤ ص
(١٧)
ترتيب سوره هاى قرآن
٤٥ ص
(١٨)
اشخاصى كه در زمان پيغمبر قرآن را جمع آورى كرده بودند
٤٧ ص
(١٩)
بيان
٤٩ ص
(٢٠)
على عليه السلام نخستين جمع آورى كننده قرآن است
٥٢ ص
(٢١)
تنظيم سوره ها به اجتهاد صحابه نبوده
٥٣ ص
(٢٢)
على عليه السلام قرآن را به ترتيب نزول جمع آورى كرده
٥٦ ص
(٢٣)
هم اكنون قرآن بر طبق قرائت على عليه السلام قرائت مى شود
٥٩ ص
(٢٤)
مزيت قرائت عاصم
٦١ ص
(٢٥)
دليل روشن بر اينكه عثمان از
٦٤ ص
(٢٦)
شيوه نگارش قرآن
٧٠ ص
(٢٧)
نمونه هايى از شيوه نگارش اوليه قرآن
٧١ ص
(٢٨)
چرا رسم الخط حروف قرآن مخالف با قواعد رسم الخط ديگران مى باشد ؟
٧٦ ص
(٢٩)
قرائت قرآن بر طبق هفت قرائت متواتر است
٧٩ ص
(٣٠)
چند نمونه
٨٢ ص
(٣١)
شماره آيات و حروف قرآن
٨٧ ص
(٣٢)
علت اختلاف شماره آيات در قرآنها
٨٩ ص
(٣٣)
طرح ريزى قواعد دستورى علم نحو در قرآن
٩٢ ص
(٣٤)
سنگسار و دور اندازى پندارها و ياوه گوئيها
٩٥ ص
(٣٥)
سرگشتگى وليد بن مغيره در وصف قرآن
١٠٢ ص
(٣٦)
اخبارى كه از تحريف قرآن سخن گفته اند
١٠٦ ص
(٣٧)
گره خوردن سرنوشت محدث نورى و ابن شنبوذ به هم
١٠٩ ص
(٣٨)
خدا نگهدار كتاب خويش است
١١١ ص
(٣٩)
نظر سيد مرتضى
١١٨ ص
(٤٠)
خلاصه بحث
١٢٠ ص
(٤١)
آخرين كاوش
١٢٥ ص
(٤٢)
تعليقات مرحوم شعرانى بر كتاب فصل الخطاب
١٢٧ ص

قرآن هرگز تحريف نشده - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٤٠

نبوده , پس ناگزير در بعضى كارهايش مرتكب خطا مى شده و لو سهوا .

معنى( ضال ) چنانكه جلوتر گفتيم جز خطاكار معنى ديگرى ندارد , و مدرك منع حضرت از پيروى قرائتهاى او اشتباه و خطاى او است كه مى گفته( : دو سوره قل اعوذ) از قرآن نيست .

دستور پيغمبر صلى الله عليه و آله به اينكه

دانش قرآن را از او فرا گيريد , دلالت ندارد بر عصمت او پس اين دستور يكى از مصاديق دستور فراگيرى علم از همه دانشمندان است , و از چيزهائى كه بالضروره معلوم است اين است كه در زمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در تمام جزيرة العرب آموزگاران قرآن فراوان بودند و منحصر در ابن مسعود نبود و اتفاقى است كه تمامى آنان هم معصوم نبودند , بلكه قرائت او هم مانند قرائت ديگران است اگر به تواتر ثابت شد جايز است از او گرفته شود , و گرنه جايز نيست و ترديدى نيست كه امروزه قرائت متواتر منحصر است در مصحفى كه نزد همه مردم معروف است .

١٧ و در صفحه ١٢٠ . . . نوشته( : اما دوم براى اينكه قول به تعدد قرائتها درست نيست) .

حاشيه : اين جمله اصلا معنائى ندارد .

١٨ و در صفحه ( ١٢١ ) نوشته( : روايت شده كه ابى ابن كعب آيه ٢٤ سوره نساء) ٤ ) :

[ فما استمتعتم به منهن الى ( اجل مسمى ) فاتوهن اجورهن] .

ابن عباس نيز همين گونه خوانده و صحابه هم نگفتند درست نيست پس اجماعى است]( .

حاشيه : اين قرائت از ابن مسعود نيز نقل شده , و دور نيست