از ژرفاي نماز - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٩

به ديگر زبان , زندگى كلاسى و آزمايشگاهى است كه در آن بايد بر طبق قانونها و فورمولهايى كه خداى جهان آفرين و زندگى بخش پديد آورده است عمل كرد تا به نتيجه عالى و دلخواه رسيد ٠ اين قانونها را كه همان سنتهاى الهى و قوانين آفرينش اند بايد شناخت و زندگى خود را با آن تطبيق داد . پس خود را نيز بايد شناخت و ذخيره ها و نيازهاى خود را مشخص كرد . و اين مسئوليت و تكليف بزرگ انسان است تكليفى است كه فقط با انجام دادن آن انسان قادر به حركت آگاهانه و موفق خواهد بود و بدون آن يا بى حركت است يا ناآگاه , و قهرا , ناموفق ٠

دين ضمن آنكه هدف و جهت و راه و وسيله را مشخص و تبيين مى كند , توش و توان لازم براى پيمودن راه را نيز به انسان مى بخشد و مهمترين توشه اى كه راهيان اين راه در كوله بار خود دارند همانا[ ( ياد خدا] ( است ٠

روحيه[ ( طلب] ( و[ ( اميد] ( و[ ( اطمينان] ( كه بالهاى نيرومند اين پروازند , فرآورده و زاييده ياد خدا مى باشند .

ياد خدا از طرفى هدف را كه همانا پيوستن به او - يعنى به بى نهايت خوبى و كمال - است همواره در مد نظر قرار مى دهد و مانع از گم كردن جهت گيرى مى شود و رهرورا درباره راه و وسيله , حساس و هوشيار مى دارد و از طرفى بدو قوت قلب و نشاط و اطمينان مى بخشد و او را از سرخوردگى و فريفته پديده هاى مشغول كننده شدن يا بيمناك شدن از ناهنجاريها و ناهمواريها محافظت مى كند .