از ژرفاي نماز - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٣٨

و لم يولد و خود زاييده نشده است ٠

او پديده اى نيست كه روزى نبوده و روز ديگرى قدم به جهان هستى نهاده باشد . نه زاييده كسى است و نه زاييده انديشه اى يا پندارى و نه زاييده نظامى و طبقه اى و شكلى از شكلهاى زندگى بشر . او ارجمندترين و والاترين واقعيتهاست . واقعيتى لايزال است . همواره بوده و همواره خواهد بود .

و لم يكن له كفوا احمد و او را انباز و همتا و هماوردى نبوده و نيست .

به كسى نمى توان همانندش كرد , و كسى را نمى توان در طراز و همپايه او دانست . نمى توان منطقه نفوذ و قلمرو فرمان او را كه سراسر جهان هستى است ميان او و كس ديگرى تقسيم كرد . بخشى از جهان يا از صحنه زندگى انسان را از او دانست و بخشى را به كسان ديگر , به خداوندگاران جاندار و بيجان يا به مدعيان الوهيت و قدرت , واگذار نمود .

اين سوره , چنانكه از نامگذارى آن پيداست , به راستى سوره توحيد است . ايده توحيد كه در سراسر قرآن و در صدها آيه به لحنها و بيانهاى گوناگون بازگو شده , در اين سوره به صورتى فشرده و با عباراتى ناظر به عقايد خرافى و شرك آميز رايج آن روزگار و با صراحتى كه نفى كننده هر داعيه الوهيتى مى تواند بود , براى آخرين بار ايراد شده است .

اين سوره از سويى به مسلمانان و به همه جهانيان خدايى