از ژرفاي نماز - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٥١

سجود

پس از سر برداشتن از ركوع , در حالى كه آماده تعظيم و كرنشى متواضعانه تر است , به خاك مى افتد .

جبهه بر خاك نهادن , نشانه بالاترين حد خضوع انسان است , و نمازگزار اين حد نصاب تواضع را شايسته خدا مى داند , زيرا كرنش در برابر خدا , كرنش در برابر نيكى و زيبايى مطلق است و آن را در برابر هر كس يا هر چيز غير خدا حرام و ناروا مى شمارد , زيرا گوهر انسانيت كه ارزنده ترين متاع بازار هستى است با اين كار فرو مى شكند و انسان خوار و پست مى شود .

در همان حال كه سر بر خاك نهاده و خود را غرق در عظمت خدا مى بيند , زبانش نيز با اين حالت هماهنگى مى كند و با ذكرى كه مى گويد در حقيقت عمل خويش را تفسير مى كند .

سبحان ربى الاعلى و بحمده [١٩] پاك و پيراسته است خداوندگار من كه برترين است و من ستايشگر اويم .

خداوندگار برترين , خداوندگار پيراسته و پاك , و تنها در