از ژرفاي نماز
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
از ژرفاي نماز - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٥٣
تشهد
در ركعت دوم و هم در ركعت آخر همه نمازها , پس از سر برداشتن از دو سجده , نمازگزار همچنان كه نشسته است سه جمله كه هر يك بازگو كننده حقايقى از دين است , بر زبان مى راند . اين عمل را كه با آن گفتارها همراه است[ ( تشهد] ( مى نامند ٠
در جمله اول , گواهى مى دهد به يگانگى خداوندگار جهان :
اشهد ان لااله الاالله گواهى مى دهم كه معبودى جز الله نيست . و سپس اين حقيقت را بدين گونه تاكيد مى كند ٠
وحده فقط او ( خداوندگار جهانيان است ) . و آنگاه آن را به زبانى ديگر تكرار مى نمايد ٠
لا شريك له او را شريكى در الوهيت نيست .
هر آنكس و هر آن چيزى كه بشر را به زير يوغ عبوديت خود كشيده و او را فرمانبر خود ساخته باشد[ ( اله] ( اوست . هوسها و تمايلات حيوانى , شهوات و آزمنديهاى بشرى , نظامات و