از ژرفاي نماز - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٤٣

كدام مسئوليتها و تكاليفى را بر دوش معتقد مى نهد و مجموعا راه و برنامه و خط مشى كلى زندگى او را مشخص و ممتاز مى سازد .

اگر مشاهده مى شود كه در واقعيت خارجى , آنان كه خود را معتقد به اين اصول فكرى مى دانند با آنان كه از آنها بى اطلاع و بدانها بى اعتقادند , يكسان و يكرنگ زندگى مى كنند , اين بر اثر نداشتن آگاهى درست يا ريشه دار نبودن ايمان و قبول آنان است . در مواقع حساس و در نقطه عطفهاى زندگى است كه صف معتقدان واقعى از مقلدان ناآگاه و فرصت طلب جدا مى شود .

اكنون با اين نگرش , برمى گرديم به مفاد و محتواى اين چهار ذكر :

سبحان الله

خدا پيراسته و پاك است . از داشتن شريك , از ظلم , از مخلوق بودن , از انجام كارى بر خلاف حكمت و مصلحت , از همه نقايص و كمبودها و پليديهايى كه در موجودات هست و از همه صفاتى كه لازمه مخلوق بودن و[ ( ممكن] ( بودن است .

با گفتن اين جمله و يادآورى اين خصوصيت براى خدا نمازگزار مى فهمد و به ياد مى آورد كه در مقابل چه موجودى و چه ذات قابل ستايشى به كرنش و تعظيم برخاسته است . احساس مى كند تعظيم و تواضع او در برابر نيكى و كمال مطلق است . آيا كسى از اينكه به پاكى و نيكى و زيبايى مطلق احترام بگذارد احساس حقارت مى كند ؟ نماز اسلام چنين چيزى است . تواضع و