از ژرفاي نماز - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٣٩

را كه از نظر اسلام , شايسته پرستش و ستايش است معرفى مى كند : خدايى كه يكتا نباشد ٠ خدايى كه شبيه او را صدها و هزارها در ميان خلق عالم بتوان يافت شايسته ربوبيت و الوهيت نيست ٠ قدرتمندى و قدرتى كه براى بودن و ادامه يافتن خود به كمك موجود ديگرى نيازمند باشد , نمى تواند و نمى بايد بر بشر تحميل شود ٠ آن كس كه در برابر خدايان پوشالى و نيازمند و پديد آمده و قابل زوال به كرنش و تعظيم برمى خيزد پا بر سر كرامت انسانى خويش مى گذارد و خود را و انسانيت را به قهقرا مى كشاند ٠ اين جنبه مثبت سوره توحيد است كه نشانه ها و مميزات معبود و خداوندگار انسان را ارائه مى دهد و پوشالى بودن خداوندگاران تاريخ را به اثبات مى رساند ٠

و از سوى ديگر به خداپرستان و پذيرندگان اسلام هشدار مى دهد كه درباره ذات و صفات خدا خود را به كنجكاويهاى عقلى كه شبهه خيز و وسوسه انگيز است آلوده نسازند ٠ خدا را به كوته سخنى كه مدعيان ياوه را از مقام مقدس ربوبيت بتواند راند بخوانند و ياد كنند و به جاى غرق شدن در فلسفه بافيها و ذهنيتها , به تعهدهايى كه از عقيده به توحيد برمى خيزد بينديشند ٠

بنابر حديثى كه از امام على بن الحسين عليه السلام رسيده است , خداى متعال مى دانست كه در آينده تاريخ , مردمى كنجكاو خواهند آمد و بدين علت سوره توحيد و آياتى از سوره حديد - تا آيه عليم بذات الصدور - را نازل ساخت تا حدود مجاز براى بررسى در ذات و صفات خدا را مشخص كند ٠ پس هر كه به ماوراى