از ژرفاي نماز - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٣٠

مى باشند كه خدا به آنان نعمت ارزانى داشته است , يعنى پيامبران , صديقان [١١] , شهيدان و شايستگان . . .

پس نمازگزار در اين جمله از خدا درخواست مى كند كه او را به راه پيامبران و صديقان و شهيدان و صالحان هدايت كند و اين خطى روشن است در تاريخ . راهى است نمايان , با هدفى معين , و با پويندگانى معروف و معلوم .

در برابر آن خط ديگرى هست كه آن نيز مشخص و داراى رهروانى شناخته شده است . با يادآورى آن راه و پويندگانش نمازگزار به خود نهيب مى زند كه در آن گام ننهد و به آن سمت كشانيده نشود و اين را در ادامه دعاى پيشين چنين بيان مى كند .

غير المغضوب عليهم نه راه كسانى كه مورد خشم[ تو] واقع شده اند .

چه كسانى مورد خشم خدايند ؟ آنان كه در جهت مقابل راه خدا , به راهى ديگر گام نهاده اند و انبوه خلق بى خبر و بى اراده و سست عنصر يا با خبر و با اراده ولى دست بسته و اسير را نيز با خود بدان سو كشانيده اند . كسانى كه در طول تاريخ سر رشته كار و بار انسانها را به قهر و جبروت يا به رنگ و فريب در دست گرفته اند و