از ژرفاي نماز - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٢١

مى نماياند .

از سوى ديگر مى بيند كه همه موجودات , انسانها و حيوانات و گياهان و جمادات و آسمانها و عوالم بيشمار هستى , بندگان خدايند و رب و مدبر و پروردگار اين همه , اوست . مى فهمد كه خداى او تنها خداى نژاد او يا ملت او يا خداى انسانها نيست , خداى آن مورچه خرد و آن گياه ضعيف نيز هست , خداى آسمانها و كهكشانها و اخترها نيز هست . با درك اين حقيقت احساس مى كند كه تنها نيست , مى فهمد كه با تمام ذرات عالم و با تمام موجودات ريز و درشت خويشاوند است , با همه انسانها پيوسته و مرتبط است . همگان برادران و همسفران اويند و اين كاروان عظيم يكسره راهى يك هدف و در حركت به سوى يك جهت است .

اين رابطه و پيوستگى او را نسبت به همه موجودات مكلف و متعهد مى سازد . نسبت به انسانها تعهد هدايت و كمك , و نسبت به ديگر موجودات تعهد شناختن و در راه درست و مناسب با هدف آفرينششان به كار افكندن .

الرحمن الرحيم خداى رحمان و رحيم .

رحمت عام او به صورت نيروهاى پديد آورنده و قوانين حياتبخش و انرژيهاى ادامه دهنده بر سر همه موجودات گسترده است و همه چيز و همه كس تا دم مرگ و نابودى از اين رحمت برخوردار است ( رحمان ) . و از سويى , رحمت اختصاصى اش , رحمت هدايت و اعانتش , و رحمت پاداش و عطوفتش بندگان