از ژرفاي نماز - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١٠

جامعه اسلامى و هر گروه يا فرد مسلمان در صورتى مى تواند در راهى كه اسلام ارائه داده و همه پيامبران بدان دعوت كرده اند به استوارى و بى توقف و برگشت , قدم بردارد كه خدا را فراموش نكند . و از اين روست كه دين مى كوشد از راهها و به وسيله هاى گوناگون ياد خدا را در دل دينداران همواره زنده نگاه دارد .

يكى از عملهايى كه سرشار از انگيزه ياد خداست و مى تواند انسان را يكسره غرق در ياد خدا كند , و مى تواند بيدارباش و به خويش آورنده باشد , و مى تواند همچون شاخص و علامتى , رهروان راه خدا را بر روى خط مستقيم بدارد و از گيجى و گمى حفظ كند و مى تواند از لحظه اى غفلت در زندگى آدمى مانع شود , نماز است .

انسان از لابلاى مشغوليتهاى فكرى يى كه او را احاطه كرده است به ندرت مى تواند به خود و هدف زندگى و گذشت لحظات و ساعات و روزها بينديشد . چه بسا روزها كه شب مى گردد و روزهاى ديگرى كه آغاز مى شود و هفته ها و ماهها كه مى گذرد و انسان به آغاز و پايان آن توجه نمى يابد و گذشت زندگى و معنا يا بطالت آن را احساس نمى كند .

نماز يك زنگ بيدارى و يك هشدار در ساعات مختلف شبانه روز است . به انسان برنامه مى دهد و از او تعهد مى خواهد , به روز و شبش معنا مى دهد و از گذشت لحظه ها حساب مى كشد . در آن هنگام كه انسان مشغول و بى خبر از طى زمان و انقضاى عمر