اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٣٧٠ - قشقایی
خودمختاری در حوزه عراق احساس هویت می کنند.
بنابراین، بعید نیست که دولت ایران در مورد به اجرا گذاشتن موافقتنامه ای که بین رژیم بعث و کردهای
عراق در ١١ مارس ١٩٧٠ به دست آمده، نگران نباشد. با اجرای تام و تمام، آن موافقتنامه تا اندازه زیادی
در داخل عراق برای کردها خودمختاری فراهم می کند و نه تنها کردهای عراق دیگر مخالفت داخلی که
هم اکنون انجام می دهند برای دولت عراق فراهم نمی کنند، بلکه خودمختاری کردها در عراق ما بین برخی
از کردهای ایران تمایل مشابهی را برای خودمختاری دامن می زند. ایران سیاست کمک به ملامصطفی
بارزانی را در پیش گرفته است اگر چه او کسی است که با کمک روسها در ١٩٤٥ جمهوری مهاباد را
تشکیل داد. ایران با کمک و شاید راهنمایی اسرائیل در دادن آذوقه و مسلح کردن افراد بارزانی کمک کرده
است و هنگام عقب نشینی پناهگاهی در اختیارش گذاشته است اندازه کمک به او بسته به روابط ایران با
عراق و ناصر و سایر رادیکالهای عرب تغییر می کند. عراقیها از جانب خودشان کردهای وفاداری را مانند
جلال طالبانی، تشویق کرده اند تا با استخدام افرادی در ایران به تشنج دامن بزنند. هر چند که پتانسیل
ایجاد تشنج و وجود تعداد زیادی ژاندارم ایرانی را در مناطق مرزی کردنشین ضروری بوده است، ولی
احتمال کمی وجود دارد که مسئله واقعی امنیت در منطقه کردنشین وخیم شود.
بختیاری
بختیاری
چیزی بین ٠٠٠/٥٠٠ ٠٠٠/٣٠٠ قبایل بختیاری که مردمانش با لهجه فارسی صحبت می کنند و
پیرو مذهب تشیع می باشند هنوز در نواحی کوهستانی غرب اصفهان زندگی می کنند، که بیشترشان فعلاً به
کار کشاورزی مشغولند؛ ولی بسیاری از آنها هنوز کولی هستند. با واقع شدن در جایی که می توانند جاده
اصلی را در جنوب تهران کنترل کنند و فاصله زیادی تا پایتخت دارند، بختیاریها تأثیر سیاسی مهمی را تا
اوائل قرن بیستم داشته اند. حمایت تسلیحاتی بختیاریها پیروزی مشروطه خواهان را بر علیه قاجارها
مسی نمود و بسیاری از بختیاریها هنوز به عنوان مخالفان آرام مشروطیت شناخته می شوند. هر چند
قدرت نظامی آنها عاقبت به وسیله رضاشاه شکسته شد، خانواده های متمول بختیاری تا زمان حاضر هم
چنان سیادت خود را حفظ کرده اند. در بین بختیاریهای برجسته در زمانهای اخیر علیاحضرت ثریا
(بختیاری اسفندیاری)، همسر دوم شاه و ژنرال تیمور بختیار، رئیس اسبق ساواک و دشمن شماره یک
آشکار که تا کشته شدنش در عراق در اوت ١٩٧٠ در تبعید بود، بوده اند.
قشقایی
قشقایی
قبایل قشقایی که شاید مرکب از ٠٠٠/٢٠٠ ترک زبان باشند، در نواحی اطراف غرب شیراز زندگی
می کنند. آنها به طور سنتی با بختیاریها فرق دارند. هنوز مانند آنها (بختیاریها)، اهمیت سیاسی قشقاییها
امروزه به مقدار زیادی تاریخی می باشد و شانسی وجود ندارد که آنها دوباره به عنوان یک نیروی سیاسی
مهم مستقل در آیند. در ١٩٤٦ یک شورش رهبری شده توسط قشقاییها باعث استعفای سه عضو حزب
توده در دستگاه دولتی گردید. در اوایل دهه ١٩٥٠ رهبران ایل قشقایی از مصدق پشتیبانی کردند و با
سقوط مصدق ایل قشقایی تسلیم و رهبران اصلی تبعید گشتند. در اواخر ١٩٦٣ قتل کارمند رسمی
اصلاحات ارضی در استان فارس معیارهایی برای تنبیه بر علیه قشقاییها را به دنبال داشت که به هر گونه