اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٢٩ - ٣ اوضاع و روابط سیاسی ایالات متحده آمریکا با ایران
نشان دهنده بالا رفتن تقاضاهای مردم می باشد.
وضعیت اقتصادی
وضعیت اقتصادی
اگر چه در دهه گذشته برای وسعت بخشیدن به اساس اقتصاد قدمهای مؤثرتری برداشته شده است،
معهذا اقتصاد ایران همچنان وابسته به صنایع نفت و تولید گاز طبیعی باقی مانده است. که تولیدات فوق
روی هم رفته ٨٠% درآمد دولت ایران و ٩٨% تا ٩٩% درآمدهای مبادلات خارجی را تأمین می کند. آینده
عمومی اقتصاد ایران رضایت بخش است. مبادلات اندوخته خارجی در پایان سال مالی تقریباً بالغ بر ٧
بیلیون دلار و درآمدهای واردات به مبلغ ٢٠ تا ٢٢ بیلیون دلار در سال ١٩٧٥ باقی خواهد ماند.
سرمایه گذاران بازار جهانی آماده است که پولی از موجودیهای خصوصی و عمومی ایرانیان قرض بگیرد،
معهذا در حال حاضر سرمایه های ایران به عنوان قرض دادن به کشورهای خارجی بیشتر از آن است که او
از کشورهای خارجی قرض می گیرد.
طرح توسعه و پیشرفت برنامه ششم در سالهای ٧٨ الی ٨٣ انجام خواهد گرفت. دولت تصمیم دارد که
تا پایان این مدت، ایران بر پایه های اقتصادی قرار گرفته و در زمینه پیشرفتهای گوناگون اقتصادی برای
کاهش صدور ذخیره نفتی اقدام کند (که منجر به نگهداشتن ذخایر محدود نفتی در یک حد دلخواه و
افزایش صنایع نفتی و کود و پتروشیمی و دیگر مشتقات نفتی برای نیازهای محلی می باشد). توانایی ایران
برای رسیدن به این اهداف به طور جدی با کمبود نیروی انسانی در تمام سطوح مواجه خواهد شد اما این
امر به طور ویژه در مورد افراد ماهر و کارگران متخصص و در سطوح متوسط و پایین صدق می کند. جریان
توسعه برنامه عمرانی (در سالهای ١٩٧٥ ١٩٧٣) پس از تحقق یافتن، امکان دارد فقط ٦٠ درصد
موفقیت کسب کند. یک قسمت زیادی از این کمبود احتمالاً محدود به کمبود نیروهای انسانی و خط
سیرهای باریک حمل و نقل می شود.
رهبران ایران در تلاش هستند که یک اقتصاد متنوع قوی برای پاسخگویی به احتیاجات مردم و یک
اساس سیاست جدید قبل از اینکه ذخائر نفتی کشور به طور تقریبی در اوایل سال ١٩٩٠ به پایان برسد بنا
بگذارند. این، کار ساده ای نبود و موفقیت در این برنامه غیرقابل قبول به نظر می رسد.
٣ اوضاع و روابط سیاسی ایالات متحده آمریکا با ایران
٣ اوضاع و روابط سیاسی ایالات متحده آمریکا با ایران
روابط ایران و آمریکا عالی می باشد. این روابط در مدت ٣٠ سال بر پایه همکاریهای نزدیک برقرار
بوده که قسمت وسیعی از منافع ما را در زمینه های مورد نظر در برمی گیرد. بازتاب دیگر داخلی که به
توافقنامه همکاری ایران و آمریکا در سال ١٩٥٩ و عضویت ایران در تشکیلات پیمان مرکزی انجامید
باعث این شد که ایران تحت حمایت ما قرار گیرد.
معهذا یک تغییر قابل ملاحظه ای در تعادل این روابط در خلال دهه گذشته رخ داده است. ابتدا اعتماد
یک جانبه از طرف ایران به آمریکا وجود داشته، در سالهای ١٩٥٠ تا ١٩٦٠ روابط ما با ایران به صورت
حمایت از ایران بود. همان طور که اقتصاد ایران به صورت ناگهانی ترقی کرد، ثبات سیاسی افزایش پیدا
کرده و ارتش توسعه یافت و درآمد نفتی دو برابر و سه برابر شده و تعادل ما بین دو کشور تغییر کرده ایران به
طور چشمگیری رو به استقلال رفت و به طور مسرت بخشی خواستار این است که آمریکا نظراتش را