دوستان خويش را مى‌فريبد و راه رستگارى را بر آنان مى‌بندد. هدف او از زينت دادن گناهان تسلط بر انسان است و هم اينكه او را از توبه بازدارد و در انتظار آن او را نگاه دارد تا مرگش فرا رسد و از توبه غفلت نمايد.[١]

٢. دشمن بيرونى‌

دشمنان بيرونى كه عداوت خود را اظهار مى‌كنند از ضعيف‌ترين دشمنان هستند. چرا كه شناسايى آنان آسان، و در مبارزه و رويارويى با آنان هميشه مؤمنان پيروز خواهند بود. البته دشمن را هيچ‌گاه نبايد كوچك شمرد. و از او غفلت نمود و آسايش را بر آمادگى ترجيح داد چرا كه او هميشه در كمين ماست و هرگز نمى‌خوابد. قرآن كريم در آيات مختلف دشمنان بيرونى را شناسانده است كه به ترتيب به معرفى آنان مى‌پردازيم.

الف. كافران‌

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّى وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ كَفَرُوا بِما جاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَ إِيَّاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهاداً فِى سَبِيلِى وَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِى تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِما أَخْفَيْتُمْ وَ ما أَعْلَنْتُمْ وَ مَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ»[٢]؛

اى ايمان آورندگان، دشمن من و دشمن خود را دوست (خود) نگيريد شما (در حالى) به آنها اظهار دوستى مى‌كنيد كه آنها به حقيقتى كه برايتان آمده كافر شده‌اند و پيامبر صلى الله عليه و آله و شما را به دليل ايمان به خداوند (از شهر خود) بيرون مى‌كنند! اگر براى جهاد در راه من و طلب خشنودى من جهاد كرده‌ايد (شما) با آنها پنهانى رابطه دوستى‌داريد و من به آنچه مخفى كرده‌ايد و آشكار

[١] - نهج‌البلاغه خطبه ٢٣٤

[٢] - سوره ممتحنه، آيات ٢- ١