زندگانى بقية الله الأعظم حضرت مهدى(عج) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٥ - نشانههاى ظهور

ناحيه خودشان. پس در ميان مردم خويش درنگ مى‌كنند و زمين پاره‌هاى جگر خويش را به سوى آنان پرتاب مى‌كند. فرمود: يعنى طلا و نقره را. سپس با دست خويش به ستونها اشاره فرمود و گفت: مثل اين.

در اين روزنه طلا سود مى‌بخشد و نه سيم و اين معنى قول خداوند كه فرمود: «همانا نشانه‌هاى آن فرا رسيد». [١]

٨- از امام عسكرى عليه السلام نقل است كه فرمود:

«مهدى ظاهر نشود مگر بر ترس شديد و زمين لرزه و فتنه‌اى كه به مردم مى‌رسد وپيش از اين طاعون‌است وشمشيرى كه جدا كننده‌ميان عرب است، و (در گرفتن) اختلاف شديد بين مردم، و پراكندگى در دينشان و دگرگونى در حالشان، (تا آنجا كه) فرد هر بام و شام به خاطر ستيزه گيريهاي مردم و خوردن آنها (حق) يكديگر را تمناى مردن مى‌كند.

خروج او (مهدى «عج») موقعى است كه (مردم) از گشايش، نا اميد و مأيوس باشند. پس خوشا به حال آن كه مهدى را درك كرد و از يارانش شد و واى و بس واى بر آن كه با او و فرمانش راه مخالفت پيشه كرد». [٢]

٩- از امام صادق عليه السلام نقل است كه فرمود: «پيش از قيام قائم پنج نشانه باشد: يمانى، سفيانى، منادى كه از آسمان ندا مى‌دهد، خسف در بيداء، و كشته شدن نفس زكيه. فرمود: بين (قيام) قائم آل محمّد و كشته شدن نفس زكيه جز پانزده روز فاصله نباشد». [٣] [١]


[١] - منتخب الاثر، ص ٤٣٤.

[٢] - منتخب الاثر، ص ٤٣٤.

[٣] - همان، ص ٣٤٩.