زندگانى بقية الله الأعظم حضرت مهدى(عج) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٧ - امام در كتابهاى آسمانى
دست زمين بانگ مىزند. آنها ناگهان با عجله مىآيند در حالى كه ميانشان نه واماندهاى است و نه افتادهاى».
(اصحاح پنجم)
«تا آنكه شهرها ويران و بى سكنه و خانهها بى مردم شوند. زمين ويران و خراب گردد و خداوند انسانها را دور گرداند و خرابى در زمين فزونى گيرد و اگر در آن زندگى باقى مىماند، پس آن نيز ويران ميشود و مثل چنار و بلوط كه چون بريده شوند، كنده آنها باقى مىماند، كنده آن ذريّت مقدس خواهد بود».
(كتاب اشعياء، اصحاح ششم)
٤- خداى آسمان مملكتى را بر پاى مىدارد كه هرگز منقرض نمىشود و پادشاهى آن به مردم ديگر واگذار نمىشود. تمام اين ممالك نيست و نابود مىشوند امّا اين مملكت تا ابد پا بر جا مىماند».
«... خوشا آنكه منتظر ماند».
(كتاب حجار- اصحاح دوّم)
٥- «پروردگار سپاهيان گفت. اين بار پس از اندكى آسمانها و زمين و دريا و خشكى را مىگردانم و تمام امّتها را به لرزه در مىآورم. و پس از آن تمام امّتها مىآيند و اين خانه را پر مىكنند».
(كتاب حجّى، اصحاح دوّم)
٦- «در تمام زمين پروردگار مىفرمايد: دو سوّم نابود مىشوند و مىميرند و يك سوّم در زمين مىمانند. يك سوّم را وارد آتش كنم