اصالت روح از نظر قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٣ - بندگى خدا نيروبخش است

حيات، سعادت وخوشبختى و يا شقاوت و بدبختى او مى باشد بنابراين، حركات و سكنات و كار و كردار بشر، سازنده حيات معنوى و پديد آرنده قدرت روحى است كه نتيجه آن سعادت و تعالى انسان و يا شقاوت و بدبختى او است. دستورات اسلامى و نواميس دينى هرچند در ظاهر به صورت يك رشته اعمال فردى و يا اجتماعى برگزار مى گردد، امّا همين دستورات، يعنى عمل به واجبات و ترك محرمات، در روح انسان، كمالاتى پديد مى آورد و در پس پرده حس، ذخيره مى سازد، و اين واقعيت روحى و معنوى است كه سازنده شقاوت و سعادت، و پديد آرنده برخى از نعمت هاى بهشتى و نقمت هاى دوزخى مى گردد.

در پس پرده زندگى ظاهرى (هنگامى كه زندگى ظاهرى، با رعايت نواميس دينى و قوانين الهى توأم باشد)«واقعيتى است زنده وحياتى است معنوى كه سرچشمه تمام خوشبختى ها است» واين واقعيت همان «ولايت» است كه در افراد انسان به طور متفاوت پديد مى آيد و مبدأ يك سلسله آثار شگرف مى گردد.

گروهى، اسرار دستورهاى اسلامى را در مسائل زندگى خلاصه مى كنند، تصور مى نمايند كه اين دستورها تنها براى زيستن است، ديگر توجه ندارند كه اين دستورها علاوه بر اين، نتيجه ديگرى نيز در بردارند و آن اين كه انسان در پرتو اين دستورات عملى و اجتماعى، موفق مى گردد، كه روح خويش را از صفات زشت پاك سازد، و قرب معنوى و كمال وجودى پيدا كند.

انسان در سايه عبوديت وبندگى خدا و اخلاص در عبادت، براى خود سيرى در تكامل باطنى دارد كه ربطى به زندگى فردى و اجتماعى او ندارد، و اين سير از حدود جسم وماده بيرون است، و هر فردى در اين سير معنوى خود، به فراخور حال خويش مقاماتى را به دست مى آورد كه چه بسا آنها را در