ج- بلى اين مضون، در احاديث شريفه وارد شده ولى در بعض احاديث، مقيد شده بعدم اتيان كبيره و در بعض ديگر مقيد شده بعدم اتيان موجبه شيخ الطائفه قدس سره در تهذيب جلد پنجم صفحه نوزده و بيست طبع جديد در باب ثواب الحج بسند صحيح از معاوية بن عمار از حضرت صادق عليه السلام حديثى روايت كرده كه در ذيل آن ميفرمايد (انّى لك ان تبلغ ما يبلغ الحاج قال ابو عبد الله عليه السلام و لا تكتب عليه الذنوب اربعة اشهر و تكتب له الحسنات الا ان ياتى بكبيرة) بنابراين گناهانيكه در اين چهار ماه نوشته نميشود صغيره است و اين مطابق است با مفاد آيه كريمه‌ (ان تجتنبوا كبائر ما تنهون عنه نكفّر عنكم سيّئاتكم) و ثقه الاسلام كلينى رضوان الله عليه در جامع كافى جلد چهارم صفحه دويست و پنجاه و چهار، طبع جديد باب فضل الحج و العمره و ثوابها بسند خود از سعد اسكاف از حضرت ابيجعفر عليه السلام روايتى در فضل حاج روايت كرده است كه در ذيل آن امام عليه السلام ميفرمايد (فاذا قضى نسكه غفر الله له ذنوبه و كان ذو الحجة و المحرم و صفر و شهر ربيع الاول اربعة اشهر تكتب له الحسنات و لا تكتب عليه السيئات الا ان ياتى بموجبة فاذا مضى الاربعة الاشهر خلط بالناس) هرچند علامه مجلسى عليه الرحمه در مرآت العقول دو احتمال در موجبه داده يكى آنكه مراد كبيره است كه موجب آتش است ديگر آنكه گناهى است كه موجب كفر شود و فرموده احتمال اول، اظهر است ولى با توجه به روايت معاوية بن عمار اطمينان، حاصل مى‌شود كه مراد از موجبه، كبيره است بنابراين، گناهى كه نوشته نميشود گناهى است كه در كتاب و سنت موجب دخول در آتش نشده باشد.

شيخ الطائفه در تهذيب صفحه نوزده جلد پنجم اين حديث را از