ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٧٦ - بيان

[سوره البقرة (٢): آيات ١٠٦ تا ١٠٧]

(ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ (١٠٦) أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ (١٠٧))

ترجمه آيات‌

ما هيچ آيه‌اى را نسخ نمى‌كنيم و از يادها نمى‌بريم مگر آنكه بهتر از آن و يا مثل آن را مى‌آوريم مگر هنوز ندانسته‌اى كه خدا بر هر چيزى قادر است (١٠٦).

مگر ندانسته‌اى كه ملك آسمانها و زمين از آن خداست و شما بغير از خدا هيچ سرپرست و ياورى نداريد (١٠٧).

بيان‌

اين دو آيه مربوط بمسئله نسخ است، و معلوم است كه نسخ بان معنايى كه در اصطلاح فقها معروف است، يعنى بمعناى (كشف از تمام شدن عمر حكمى از احكام)، اصطلاحى است كه از اين آيه گرفته شده، و يكى از مصاديق نسخ در اين آيه است. و همين معنا نيز از اطلاق آيه استفاده‌