المجتبي من مشكل اعراب القران

١٠٠٠ ص

١٠٠١ ص

١٠٠٢ ص

١٠٠٣ ص

١٠٠٤ ص

١٠٠٥ ص

١٠٠٦ ص

١٠٠٧ ص

١٠٠٨ ص

١٠٠٩ ص

١٠١٠ ص

١٠١١ ص

١٠١٢ ص

١٠١٣ ص

١٠١٤ ص

١٠١٥ ص

١٠١٦ ص

١٠١٧ ص

١٠١٨ ص

١٠١٩ ص

١٠٢٠ ص

١٠٢١ ص

١٠٢٢ ص

١٠٢٣ ص

١٠٢٤ ص

١٠٢٥ ص

١٠٢٦ ص

١٠٢٧ ص

١٠٢٨ ص

١٠٢٩ ص

١٠٣٠ ص

١٠٣١ ص

١٠٣٢ ص

١٠٣٣ ص

١٠٣٤ ص

١٠٣٥ ص

١٠٣٦ ص

١٠٣٧ ص

١٠٣٨ ص

١٠٣٩ ص

١٠٤٠ ص

١٠٤١ ص

١٠٤٢ ص

١٠٤٣ ص

١٠٤٤ ص

١٠٤٥ ص

١٠٤٦ ص

١٠٤٧ ص

١٠٤٨ ص

١٠٤٩ ص

١٠٥٠ ص

١٠٥١ ص

١٠٥٢ ص

١٠٥٣ ص

١٠٥٤ ص

١٠٥٥ ص

١٠٥٦ ص

١٠٥٧ ص

١٠٥٨ ص

١٠٥٩ ص

١٠٦٠ ص

١٠٦١ ص

١٠٦٢ ص

١٠٦٣ ص

١٠٦٤ ص

١٠٦٥ ص

١٠٦٦ ص

١٠٦٧ ص

١٠٦٨ ص

١٠٦٩ ص

١٠٧٠ ص

١٠٧١ ص

١٠٧٢ ص

١٠٧٣ ص

١٠٧٤ ص

١٠٧٥ ص

١٠٧٦ ص

١٠٧٧ ص

١٠٧٨ ص

١٠٧٩ ص

١٠٨٠ ص

١٠٨١ ص

١٠٨٢ ص

١٠٨٣ ص

١٠٨٤ ص

١٠٨٥ ص

١٠٨٦ ص

١٠٨٧ ص

١٠٨٨ ص

١٠٨٩ ص

١٠٩٠ ص

١٠٩١ ص

١٠٩٢ ص

١٠٩٣ ص

١٠٩٤ ص

١٠٩٥ ص

١٠٩٦ ص

١٠٩٧ ص

١٠٩٨ ص

١٠٩٩ ص

١١٠٠ ص

١١٠١ ص

١١٠٢ ص

١١٠٣ ص

١١٠٤ ص

١١٠٥ ص

١١٠٦ ص

١١٠٧ ص

١١٠٨ ص

١١٠٩ ص

١١١٠ ص

١١١١ ص

١١١٢ ص

١١١٣ ص

١١١٤ ص

١١١٥ ص

١١١٦ ص

١١١٧ ص

١١١٨ ص

١١١٩ ص

١١٢٠ ص

١١٢١ ص

١١٢٢ ص

١١٢٣ ص

١١٢٤ ص

١١٢٥ ص

١١٢٦ ص

١١٢٧ ص

١١٢٨ ص

١١٢٩ ص

١١٣٠ ص

١١٣١ ص

١١٣٢ ص

١١٣٣ ص

١١٣٤ ص

١١٣٥ ص

١١٣٦ ص

١١٣٧ ص

١١٣٨ ص

١١٣٩ ص

١١٤٠ ص

١١٤١ ص

١١٤٢ ص

١١٤٣ ص

١١٤٤ ص

١١٤٥ ص

١١٤٦ ص

١١٤٧ ص

١١٤٨ ص

١١٤٩ ص

١١٥٠ ص

١١٥١ ص

١١٥٢ ص

١١٥٣ ص

١١٥٤ ص

١١٥٥ ص

١١٥٦ ص

١١٥٧ ص

١١٥٨ ص

١١٥٩ ص

١١٦٠ ص

١١٦١ ص

١١٦٢ ص

١١٦٣ ص

١١٦٤ ص

١١٦٥ ص

١١٦٦ ص

١١٦٧ ص

١١٦٨ ص

١١٦٩ ص

١١٧٠ ص

١١٧١ ص

١١٧٢ ص

١١٧٣ ص

١١٧٤ ص

١١٧٥ ص

١١٧٦ ص

١١٧٧ ص

١١٧٨ ص

١١٧٩ ص

١١٨٠ ص

١١٨١ ص

١١٨٢ ص

١١٨٣ ص

١١٨٤ ص

١١٨٥ ص

١١٨٦ ص

١١٨٧ ص

١١٨٨ ص

١١٨٩ ص

١١٩٠ ص

١١٩١ ص

١١٩٢ ص

١١٩٣ ص

١١٩٤ ص

١١٩٥ ص

١١٩٦ ص

المجتبي من مشكل اعراب القران - أحمد الخراط - الصفحة ٨٥٠

١٥٥ - {قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ}
جملة «لها شِرب» نعت لناقة، وجملة «ولكم شرب» معطوفة على جملة «لها شرب» ، والرابط مقدر أي: لكم شرب غير شربها.

١٥٦ - {وَلا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ}
جملة «ولا تمسوها» معطوفة على جملة {هَذِهِ نَاقَةٌ} ، والفاء سببية، وفعل مضارع منصوب بأن مضمرة بعد الفاء، والمصدر المؤول معطوف على مصدر متصيد من الكلام السابق أي: لا يكن مَسٌّ فأخْذٌ، والكاف مفعول به.

١٥٧ - {فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ}
جملة «فعقروها» مستأنفة، و «نادمين» خبر أصبح.

١٥٨ - {فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ} -[٨٥١]-
جملة «فأخذهم العذاب» معطوفة على جملة {فَأَصْبَحُوا} ، وجملة النفي معترضة بين المتعاطفين.

١٥٤ - {مَا أَنْتَ إِلا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ}
جملة النفي مستأنفة في حيز القول، «مثلنا» نعت، ولم يستفد «مثل» من الإضافة لأنه مغرق في الإبهام، والفاء في «فأت» رابطة لجواب شرط مقدر أي: إن كنت صادقًا فَأْتِ، وجملة «إن كنت» مستأنفة، وجواب الشرط محذوف دلَّ عليه ما قبله.

١٥٣ - {قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ}
الجار متعلق بالخبر.