وادار مى‌سازد، چه آنكه اگر در خفا و بدون هيچگونه مراسمى انجام مى‌شد براى هر دو طرف ممكن بود به آسانى تعهّدات خود را زيرپا بگذارند، و با برخورد با اوّلين مشكلات در زندگى جديد، راه جدائى را پيش گيرند!

ولى كارى كه با آن همه سروصدا و در حضور آن جمع سرشناس و آشنا انجام مى‌گيرد چيز ساده‌اى نيست كه به‌آسانى بتوانند از آن چشم بپوشند، يا به‌صورت يك مطلب خصوصى و كوچك با آن برخورد كنند؛ بنابراين، مراسم فوق در درجه اول به عقد زناشوئى استحكام مى‌بخشد، و به آن رسميّت و عينيّت مى‌دهد.

ثانياً، وقتى پايه شروع زندگى جديد بر شادمانى و سرور گذارده شود خاطره خوبى كه از آن در ذهن طرفين باقى مى‌ماند سبب مى‌شود كه آن را به‌عنوان يك حادثه مسرّت‌بخش و سرورآفرين در تمام طول عمر، بدانند، و طبعاً بسيارى از مشكلات را به‌خاطر آن تحمّل كنند، و با خوشبينى به مسائل مربوط به آينده بنگرند.

ثالثاً، اين مراسم، آشنايان و بستگان را نيز دعوت مى‌كند كه با شركت در آن، خود را در حلّ مشكلات خانواده جديد، در حال و آينده شريك و سهيم بدانند، و با توجّه به اين‌كه تشكيل زندگى مشترك به هر حال مشكلاتى دارد سهيم شدن آنان در حلّ آنها بسيار مفيد و با ارزش خواهد بود و فوائد مهمّ ديگر.

ولى مشكل از زمانى شروع مى‌شود كه اين مراسم مفيد و با