اسلام در يك نگاه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠ - ٥- مبارزه با تبعيضات
زبان، و طبقات باشد بلكه امتيازى است كه از درون ذات و روح و فكر انسان مىجوشد، امتيازى است كه از تقوا و پرهيزكارى، پاكى و درستى؛ و ديگر صفات عالى انسان و درون ذاتى سرچشمه مىگيرد.
«اى مردم ما شما را از يك پدر و مادر آفريديم (بنابراين خون و نژاد همه يكى است) و شما را به گروهها و قبيلهها تقسيم كرديم تا يكديگر را (با اين تفاوتهاى جسمى) بشناسيد (ولى اينها ملاك افتخار شما نيست) گرامىترين شما آنكس است كه پرهيز كارترين باشد» [١] و با اين ترتيب نقش مذهب در جهانى كه هنوز مسأله «رنگ و پوست» بدن تا چه رسد به مسأله طبقات در آن حل نشده كاملًا روشن مىگردد.
البتّه انكار نمىتوان كرد كه هرگونه تفكر و اعتقاد مذهبى نمىتواند سرچشمه اين آثار باشد بلكه اين تفكر و اعتقاد، همانند هرگونه نهضت فكرى ديگر، نياز به رهبرى صحيح دارد؛ و در صورت عدم رهبرى صحيح «سر از خرافه پرستى؛ رهبانيت؛ فرار از زندگى مثبت؛ و گرايشهاى منفى نيمه عرفانى كه نمونه آن هم اكنون بر اثر خستگى از زندگى ماشينى در غرب ديده مىشود. در مىآيد»؛ و تنها در اين حالت است كه بر اثر عدم معرفى صحيح، مذهب به صورت يك عامل بازدارنده محسوب مىگردد نه پيشرو.
[١] سوره حجرات، آيه ١٣.