اسلام در يك نگاه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧ - ٣- نبوّت

٣- نبوّت‌

مى‌دانيم آفرينش انسان به خاطر نياز آفريدگار نبوده، زيرا او از هر نظر بى‌نياز است، بلكه‌ «به خاطر تكميل و تكامل خود انسان بوده» كه با پيمودن‌ «راه تكامل» شايستگى بيشترى براى زندگى عالى‌تر از نظر معنوى و مادّى پيدا كند. بديهى است پيمودن اين راه، نياز به رهبرانى دارد كه با دانش و تقواى فوق‌العاده خود بتوانند، راهنما و سرمشق مؤثّرى براى همگان باشند، زيرا علوم و دانش‌هاى ما محدود است، و بسيار اتّفاق مى‌افتد كه در تشخيص راه سعادت و آنچه به نفع ماست، گرفتار اشتباهاتى مى‌شويم بنابراين بايد كسانى باشند كه با ارتباط با جهان ماوراى طبيعت، اين راه را به درستى، و بدون اشتباه بيابند، و به ما نشان دهند. ما اين افراد را «پيامبران» و ارتباط مرموز آنها را با جهان ماوراى طبيعت‌ «وحى» مى‌ناميم.